Ter voorbereiding op een bezoek aan de Apenheul kun je de Apentest doen.
Vandaag zijn we een dagje naar de Apenheul gegaan. Mijn schoonouders hebben hun kinderen en hun aanhang uitgenodigd. (8 volwassenen, 7 kinderen) Aan het begin van de dag werd de bolderkar volgeladen met lunchpakketjes, en die hebben we kort na de entree genuttigd. We hebben toevallig een plekje uitgekozen onder een afdak, en dat bleken we nodig te hebben. Het heeft de hele dag gemiezerd, maar toen wij onder het doek zaten regende het behoorlijk. (Overigens op de weg naar huis in de auto brak de zon door, zul je net zien, hehe)
Mijn schoonouders zijn het toppunt van zorgzaamheid. Alles was tot in de puntjes geregeld. Drie vegetarische bolletjes voor mij, een koek, een witte eierkoek die naar lange vingers smaakte, 120gr snoep (iedereen had precies evenveel, had mijn schoonvader afgemeten) een appel, een flesje sinaasappelsap en een flesje water.
Kort na de ingang (waar je jezelf moet voorzien van aapvrije tassen, tassen met een rits) kom je bij de doodshoofdaapjes. Er waren er drie binnen handbereik, en er stonden ongeveer 100 mensen naar te kijken!! Ik was 3 minuten na binnenkomst al overprikkeld. Een paar uitspraken van mensen om ons heen: “Nee, vandaag geen iPad, Finn”
“Hehe, kijk dat is een mannetjesaap…”
“Eh, meneer, je mag hier niet eten…”
“Kijk, opa eet gewoon door”
“Oh, nu heeft dat aapje mijn pakje zakdoekjes”
In de loop van de dag werd het rustiger, en heb ik genoten van de Orang Oetans, de verschillende maki’s die scholen voor de regen, de bonobo’s en de gorilla’s. Ook het verhaal bij de Orang Oetans vond ik interessant. Ze zijn zo sterk dat ze de bouten in de houten palen moesten vastlassen, omdat anders de apen met hun handen de bouten opschroefden. Ook werd er verteld dat de Apenheul in samenwerking met de Universiteit Utrecht (of in ieder geval iets in Utrecht) een soort van Tinder bij apen deed, om zo het fokprogramma van deze apen te verbeteren. Fascinerend.
Astrid Joanna 