Categorie: Nederland

We beginnen de dag met een heerlijk ontbijt bij vrienden op de fiets. We zijn mogelijk rond elk uur even wakker geweest, sinds we naast een kerk sliepen.

We waren het dorp nog niet uit of we konden al schapen knuffelen, wat een genot!

We zien wat agressieve bloemen:

We hadden veel asfalt vandaag, maar ook wel schattige tussendoorweggetjes.

Ons eindpunt

Toen we gisteren tegen Mike vertelden dat we wel een knuffel konden uitwisselen op station Groningen, was het een beetje te spontaan. Maar vandaag besloot hij ons op te halen bij de finish. We aten een taartje en we dronken wat, en ze brachten ons naar het station!

Zaterdagochtend vertrekken Laura en ik redelijk vroeg richting het noorden. Trein naar Zwolle, bus naar Meppel, trein naar Groningen, bus naar Lauwersoog.

We komen op het terrein van defensie en we mogen niet door. De Kustweg is afgesloten en we zijn eigenlijk te laat op pad. We hebben na 3 km al behoefte aan de lunch, wat niet zo gek is, want het is 1 uur.

We zitten op een bankje bij het Lauwersmeer en we genieten van een zwak zonnetje en de pannenkoeken van Jesper.

We lopen door Ulrum, wat een grappig dorpje is met veel kunst. We zien mensen met verrekijkers en enorme camera’s en we vragen of ze de zeearend al gezien hebben. Eén meneer zegt dat hij het graag zou willen. Bij het andere stel dat we aanspreken, haalt de man de schouders op en zegt, ja, elke dag… hij zit daar… nou ja. Zo makkelijk kan het zijn.

Er zou een hele hoosbui aankomen, dus de poncho en regenjas gingen aan. Maar na die drie druppels was het klaar, kon de regenkleding weer uit.

We liepen over heel veel asfalt en opeens stak er een megasnelle rups over, die bleek de grote beer te heten.

Ook was er aan vlinders geen gebrek, de enige die lang genoeg stil bleef zitten voor een foto, was de kleine vos.

We moesten ook nog ergens plassen en ik had een bosje uitgekozen waar ik allergisch voor was, of het waren gewoon brandnetels, maar mijn benen zaten onder de vlekken die ik geprobeerd heb te temmen met wat weegbree.

We liepen langs een kanaal met uitzicht op Leens, onze eindbestemming van vandaag. Bij elke stap die we zetten was vlogen er wel tien vlinders op. Na een tijdje stond er langs dat kanaal een graafmachine. Ik voelde even of de deur open was, dat bleek niet zo te zijn. Dus we hebben er even ingezeten om te voelen hoe dat voelde.

Na 20km komen we in Leens aan, we gaan even langs de Aldi en checken daarna in bij onze Carolien van vrienden op de fiets. Het is weer een paleisje!

Vroeg zijn we vertrokken uit Utrecht. Een kleine 3 uur later komen we aan in Franeker. “Waar is het planetarium?” Wordt er gelijk aan ons gevraagd. Wij weten het ook niet en gaan op pad. De mist in!

We denken dat de wereld stopt na de mist, maar er blijkt toch steeds wat te komen. We lopen, we lunchen. We bibberen. We zien schapen en paarden. We worden begroet door alle mensen die we tegenkomen en dat is gezellig!

Alles is bevroren en op alles zit rijp.. Dat geeft prachtige plaatjes!

We worden hartelijk ontvangen in de Postduif in St Jacobiparochie. We drinken thee en warme chocolademelk. We zijn tot op het bot koud. Om 17u zijn we welkom bij onze vrienden op de fiets. Het schemert al als we door de mist de enorme boerderij in de mist zien opdoemen. “Uilenburgh”.

We slapen op een mooie kamer. Het is zeer goed georganiseerd, voor een vrienden op de fiets. In de kamer zijn allemaal schattige uitjes verstopt. We hebben een heerlijk bed en een heerlijke douche! Voor ons avondeten hoeven we alleen maar aan te schuiven. Fusili met paddestoelen, pindasaus, cassave, gebakken uitjes en sla. Courgettesoep vooraf en ijs met stoofpeertjes toe. Compleet toch? Hier nog wat kiekjes van de dag!

Vanmorgen om 9 uur de trein genomen naar Alkmaar. Vanuit Alkmaar namen we de bus richting Leeuwarden. Twee uur en 37 min later stonden we op een druilerige parkeerplaats net na de afsluitdijk.

We liepen door Zurich.

We liepen langs de dijk en door een modderig weiland richting Harlingen.

We hadden niet met het hoge water moeten gaan, want dan waren we nog erger weggezakt dan vandaag. Het was wat veel asfalt, wat veel regen, maar in goed gezelschap.

In Harlingen zagen we het eierdopmuseum.

Vandaag liepen Laura en ik van Callantsoog naar Den Helder. De etappe die de lijn van zuid naar noord compleet maakt. Wij zijn apetrots.

We begonnen aan de Jewelweg in Callantsoog, om eigenlijk snel de weg te nemen die door de duinen slingert. We liepen veel over het fietspad vandaag. De route week wel af van de gps op mijn telefoon, dus waarschijnlijk is er een verandering geweest die Wandelnet nog niet heeft weten te corrigeren. Waarschijnlijk minder fietspad. Wij wilden echter de kortste weg, zonder verdwalen, dus besloten we de gps te blijven volgen.

Etappe 11 van Kustpad deel 2. Nog een etappe en dan zijn we in Den Helder. Maar vandaag via de duinen Groet uitgelopen, vervolgens langs en op de dijk gelopen richting de duinen.

Op het duinfietspad tot Petten. Daar nog een klein stukje door het duingebied en de laatste vijf kilometer over het strand. Het Kustpad loopt vrij weinig echt over het strand (gelukkig want dat is echt ploeteren) Het had gelukkig hard geregend, dus het ploeteren viel mee vandaag.

Vandaag namen we een gokje. Rijden de buschauffeurs wel of niet naar Bergen en naar Bergen aan Zee en vanaf Groet naar Alkmaar? We hadden geluk. Alle bussen op de juiste tijden!

De Buurtbus luisterde niet naar het belletje dus we werden bij het strand afgeleverd. Het weer was stralend!

We liepen op de hoogste duinen van Nederland van wel 55m.

Pluspunt van deze route waren de de bankjes die precies op de goede plekken stonden, in de zon, mèt mooi uitzicht. We lopen zonder jas en hebben goede verhalen!

Nog twee etappes tot Den Helder!