Met de auto zijn we vanmorgen naar Egmond aan Zee vertrokken. Omdat het weer er het begin van de middag slecht uitzag, besloten we een korte wandeling te doen. Vandaag was uiteindelijk 8,6km, maar we zijn weer een beetje richting het noorden gekomen.
Het weer was prachtig. Vanuit Egmond loop je niet het panoramapad, maar zo’n honderd meter verderop. Er liggen hier allemaal volkstuintjes die hun waar verkopen, maar omdat het einde seizoen is, liggen er eigenlijk alleen nog maar aardappels en ingemaakte waar, zoals jam, adjar en ingemaakte courgette. Ik moet volgende x echt een paar losse euro’s meenemen om eens wat mee te nemen. Maar misschien heb ik aan mijn eigen potjes jam wel genoeg (misschien moet ik die hier verkopen voor 2,50 euro per potje).
Het brede pad wordt steeds smaller en eigenlijk tot Bergen aan Zee lopen we over een smal zandpad, dit eerste deel van deze etappe raad ik ten zeerste aan. We eten wat nacho’s bij Beachbar Hemingway’s, ik krijg door de naam een herinnering aan Cuba waar Ernest vele cocktails heeft gedronken in ‘El Floridita’ (hierdoor google ik even op Hemingway en ben ik ineens verdwaald in de cocktail die Hemingway zelf heeft uitgevonden: Hemingway Daiquiri. Daarna lees ik ook dat hij ook een elixer heeft verzonnen die: Death in the Afternoon heet. Hier na te lezen). Ik krijg spontaan zin in cocktails, maar ik ben de BOB en ik drink niet als ik rij.
Als we klaar zijn met zitten, vertrekken we richting bushalte. Wonende in Utrecht, snappen we niet zo goed dat de bussen hier maar 1x per uur rijden. We moeten 35 minuten wachten. We besluiten naar de volgende halte te lopen. We moeten nog steeds 30 minuten wachten. We besluiten te gaan liften. Een vrouw kan ons meenemen tot de volgende rotonde (zo’n 5 min verder) Zij vertelt ons dat er helemaal geen bussen rijden. Google zegt wat anders, maar we gaan maar niet tegen haar in, want ze stuurt al zo losjes.. Bij de volgende bushalte proberen we een lift te krijgen richting Egmond. Met onze duim omhoog en gebarend naar rechts stopt een auto. Hij moet niet naar rechts, maar naar Bergen. We doen de deur weer dicht en hij doet hem na 5 sec weer open. “Eh, dames, is Egmond aan de Hoef ook goed?” Ja hoor, weer een stapje dichterbij. Hij neemt ons mee, de linkse rakkers uit Utrecht. Zelf is hij een kapitalist, zegt hij, rijdend in een Toyota Aygo (maar deze blijkt van zijn zoon te zijn. De vrouw, eh, mijn vrouw is weg met onze auto). Zijn vrouw belt, zij kookt wel, dus hij hoeft geen boodschappen te doen. Hij had zojuist aan ons beschreven dat hij de kip heel fijn ging snijden en met een knoflookje, prei en tauge, en zoete sojasaus er een heerlijk maaltje van zou maken. Ik vraag hem, waar in Egmond aan de Hoef handig voor hem is om te keren, maar hij brengt ons helemaal naar Egmond aan Zee. Hij hoeft namelijk geen boodschappen te doen én niet te koken! Met het druilerige weer zijn we hem zeer erkentelijk. We moeten hem beloven dat we door zouden vertellen dat zij in het noorden ook vriendelijk en gastvrij zijn. (bij deze)
Wil je ook het kustpad lopen, dan kun je het boekje kopen (affiliatie link – door die te gebruiken, maar niet per se dit boekje (maar ook andere dingen) te kopen word ik slapend rijk. Lijkt mij HEEEERLIJK)
Astrid Joanna 