Dagje Almere Centrum met m’n vader

Zo af en toe gaan mijn vader en ik een dagje weg. Dit keer mocht ik kiezen waar we heen gingen. Almere, want voor mijn duizenddagenproject moet ik nog naar Flevoland. Met de museumkaart is er geen museum te vinden in Almere, helaas, anders was het twee vliegen in één klap geweest.

We lopen het station uit, mijn vader was, als ingenieur bij NS, bij de opening van het station in 1987.

We lopen over de markt (met een kleine stop bij de Enkhuizer notenkraam) naar het stadhuis. Ik heb altijd een beetje een dubbel gevoel bij zomaar gebouwen inwandelen met mijn vader. Enerzijds ongemakkelijk omdat het (soms) niet de bedoeling is. Anderzijds cool omdat ik nu op de 10e verdieping van het stadhuis van Almere ben geweest en van het uitzicht heb genoten.

We drinken koffie in de bibliotheek, nadat we die ook van binnen helemaal hebben bekeken. Ik laat daar mijn vader zich ongemakkelijk voelen als ik weer het boek ‘pap vertel eens’ tevoorschijn haal.

We lopen om het Weerwater heen, schommelen wat op een schommelstoel, zien een grote naald, genieten van het zonnetje en de kou en wandelen zo weer Almere Centrum in.

We eten een veganistische lunch bij de Black Cockatoo en keren weer huiswaarts.