Afgelopen zondag liep ik samen met Esmay 13km van Amerongen naar Rhenen. Het lastige met een A-B route is dat je naar punt B moet rijden, dan weer terug naar A met de ene auto en dan lopen naar B, daar de auto weer pakken en dan weer terug rijden naar A, om daar met een dikke knuffel weer afscheid te nemen van elkaar.
Het idee van het gelukkigerwijspad is dat er momenten van bezinning zijn, momenten van rust en overdenkingen. Daar is het niet helemaal van gekomen. Esmay en ik kennen elkaar van de opleiding manuele therapie en zien elkaar zo ongeveer 1x per jaar. Daar moet dus veel worden bijgekletst. Wel over diepe onderwerpen zoals Jezus (want die leeft in Amerongen) maar ook relatie, diepgang en vriendschap. We zijn alleen niet zo heel veel momenten stil geweest.
De omgeving wat prachtig en we sloten af bij Moeke in Rhenen, waar het water zeer hoog stond en het pontje niet voer. Het pontje gaat blijkbaar alleen in de zomer. Ik hou van boten, dus ik denk dat ik de volgende etappe pas weer ga doen als het pontje ook gaat. Word vervolgd dus.
Astrid Joanna 