Met Mirko en Olav hebben we een soort van eetclub. We proberen te koken in het land waar we het laatst op vakantie zijn geweest. Ze waren in Azerbeidzjan geweest, dus Paul en ik hadden hoge verwachtingen. Mirko vertelde al dat we niet dat hoefden te verwachten.
De tafel was mooi gedekt, wel een beetje raar.
Omgekeerd eten was in mijn studententijd vooral als je veel te veel gedronken had. Dit was anders. We begonnen met de thee, met snoepjes en uit speciale theekopjes meegenomen uit Azerbeidzjan (dat dan weer wel)
Toen kwam de tartetatain (uitgesproken als of je op een trompet blaast) van appel en peer? Het toetje.
Vervolgens een omgekeerde taart van pompoen, noten en heel veel kruiden (soms met wat takjes).
Om vervolgens de avond te besluiten met een aperitief en het ‘eet smakelijk!’
Astrid Joanna 