Vandaag zijn we met de trein naar station Noorderkempen gegaan om vanaf daar de GR5 weer op te pikken. De vorige etappe was in april, met Pasen, dus het mocht wel weer. We gaan 5 etappes lopen.
We lopen door het dorp Brecht wat al bekend terrein is. De vorige x was hier een groots dorpsfeest aan de hand. Nu was er in Brecht niets te beleven. Snel liepen we het dorpje uit, en liepen we in het bos. Eigenlijk ging het allemaal heel snel. Er stond ook maar 15km op de teller (wordt altijd meer, uiteindelijk bijna 18 gelopen). We liepen door wat open landschap en afgewisseld met bos. Toen zei Paul ineens: “zag je dat?” Een reetje schoot het bospad over. We liepen wat rustiger verder, gingen nog op zoek naar pootafdrukken, vroegen ons af wat de wolvenstand in België is en hadden ineens een stare-down met het reetje. Wat verder in het bos, maar hij keek ons LANG aan!
We vervolgden onze weg naar de abdij en café van Westmalle, waar we een proeverijtje deden.
Omdat we deze vijf dagen gaan kamperen, is het belangrijk om dingen van weinig gewicht mee te nemen. We hebben samen op een avond alles gewogen. Van onderbroeken tot pennen, van slaapzak tot bestek. We zijn nu echte pro’s aan het worden. Omdat er natuurlijk vermaak mee moet, is het etui-tje met kaarten en dobbelstenen (110gr) vervangen door alleen een doosje minidobbelstenen (5gr). Mijn bulletjournal en etui wogen 610 gr. Nu neem ik alleen een notitieboekje en een pen mee van 35 gram. Al met al zorgt het er voor dat ik nu een tas (zonder eten of drinken) van 7 kilo heb. Paul draagt de tent en het kooksetje, ik heb EHBO en zonnebrand.
Vannacht slapen we in de tuin bij mensen. We kamperen in de tuin. De website Welcometomygarden zorgt daarvoor. Het is een soort Couchsurfing voor mensen met een tent.
Er is een composttoilet achter in de tuin en we hebben op zonne-energie midden op het terras gedoucht. Ze deden even de gordijnen dicht zodat we wat privacy hebben. Dit ging wel even buiten onze comfortzone, maar was heerlijk nadat we gedoucht hadden.
Als klap op de vuurpijl kregen we ook nog wafels. En hun hond ging naast ons zitten om te smeken of hij ook wat mocht. Het Belgiëkwartet is dus al bijna compleet!
Astrid Joanna 