Geen categorie – Pagina 5

Weekendje Keulen

In 2016 had ik een huisgenootje, Mari. Ze kwam voor een half jaar in Utrecht studeren. Zelf woonde ze in Wintertur in Zwitserland. In de eerste week dat we elkaar kenden, besloten we samen naar Nice te gaan en sinds die tijd gebruiken we: housemate – soulmate als onze slogan.

Onze tripjes zijn al naar Basel, Parijs, Lyon, Nice, Heidelberg, Mannheim, Milaan, Zurich, Wintertur en Cinque Terre gegaan.

Dit weekend gingen we naar Keulen. Met wat problemen van de Deutsche Bahn komen we rond dezelfde tijd in Keulen aan. We nemen ons altijd voor om nadat we zijn aangekomen er nog gezellig op uit te gaan, maar blijven altijd in het hotel, we wisselen cadeautjes en verhalen uit.

We lopen van het hotel (hotel Brandenburg) naar onze ontbijtlocatie: Café Chocolate, niet een heel uitnodigende buurt, maar wel heerlijk eten. We vervolgen onze route richting het Belgische Kwartier, want dat is de buurt met veel concept stores (bijvoorbeeld Schee) hippe koffietentjes en zo.

We hebben ‘s middags een tour geboekt, een street art tour op de fiets. We hebben een vreselijke gids, die ons naar leuke plekken brengt. De gids echt een typetje, waar we de rest van het weekend genoeg grappen over kunnen maken. We fietsen langs het Belgisch Kwartier, waar een beeld zit van een levensgrote man met een hoodie helemaal over zijn gezicht dichtgetrokken. Hij zit op de rand van het balkon (best cool!). We zien verschillende spray-paint van de banana-sprayer. We fietsen langs het station Köln-Ehrenfeld, waar ook prachtige street art in de buurt is!

We eten bij Chum Chay, wat een vegetarische Vietnamees restaurant is! Goddelijk eten! Als je in Keulen bent, of je nou vegetariër bent of niet, hier moet je eten!

We spelen spelletjes in café Delirium op een oude Nintendo, met een lekker tapbiertje erbij.

De volgende morgen ontbijten we aan de andere kant van het water, bij St Louis Café. Het is heerlijk zonnig, dus we beslissen dat dat het beste idee is van de dag. Wandelen van café naar café. We strijken neer bij het Chocolademuseum. Het is dat we net gebruncht hebben, maar de chocoladefondue voor 1 ziet er goddelijk uit!

Mari moet vrij vroeg weer terug met de trein, dus we nemen afscheid. Daarna bezoek ik nog het museum voor moderne kunst. Museum Ludwig.

Bak 20 taarten: slof met appel 3/20

Voor dit recept heb ik speciaal een sloffenring gekocht. Een sloffenbodem vind ik altijd zo lekker chewy en aangezien we appels uit de tuin hebben, zocht ik een recept met appels. Degene die ik heb gevonden is van Paulines keuken, maar die is met Griekse yoghurt. Dat heb ik weg gelaten, omdat ik dacht dat de yoghurt er dan helemaal zou intrekken en dat leek me vies.

Deeg:

250 gr bloem
2 tl bakpoeder
180 gr roomboter
180 gr kristalsuiker
1 ei (middelgroot)

Vulling:

3 appels
150 gr amandelspijs (of meer)
3 el honing
40 gr roomboter
1 ei (middelgroot)
50 gr notenmix (bijvoorbeeld walnoten en hazelnoten)
6 el Griekse yoghurt

Jammer van de bleke appel, maar dit was goddelijk. Vooral omdat ik bijna de dubbele hoeveelheid spijs heb gebruikt 🙂

Snijd de appels met schil in kleine stukjes. Verhit de boter in de pan. Voeg de appelblokjes toe, bak ze 2 minuten op hoog vuur en besprenkel ze met de honing. Bak nu nog eens 1-2 minuten tot de appelblokjes een mooie goudbruine kleur krijgen. (mijn appels zijn natuurlijk ‘nieuwe’ appels, dus er kwam nog heel veel vocht af. Ik moest ze echt afgieten, dit hielp niet zo in de mooie goudbruine kleur van de appels.) Schep de noten er doorheen. Laat op een bord afkoelen.
Verwarm de oven voor op 180 graden (electrisch), 160 graden (hetelucht). Bekleed een bakplaat met bakpapier.
Rol het deeg uit tot een lap van 8 mm dik. In de maat van de sloffenring. Wanneer je een echte sloffenring gebruikt rol je dus een langwerpige deeglap, gebruik je de ring van de springvorm dan rol je een ronde deeglap. Druk met een ingevette sloffenring (of springvormring) een passende deegplak uit het deeg. Verwijder het omliggende deeg. (Daar heb ik met kleine vormpjes minislofjes van gemaakt) Leg de deegplak op de met bakpapier beklede bakplaat en zet de ingevette sloffenvorm eromheen.
Maak de spijs losser en smeerbaar door het te mengen met het ei. Verdeel het spijsmengsel op de slof tot 1,5 centimeter van de rand af. (Bij een groot ei gewoon wat meer spijs toevoegen, een lekkere dikke laag kan wat mij betreft ook!)
Zet de slof in de oven en bak het deeg in 25 tot 28 minuten goudbruin en gaar. Verwijder de sloffenring direct na het bakken en laat de slof afkoelen.
Doe als de slof is afgekoeld de appelblokjes erop.

Bak 20 taarten: Ginger nut Slice 2/20

Wederom een slice uit Nieuw Zeeland. Pittige gember slice, in elk restaurant anders (ik heb er twee geprobeerd, omdat er zoveel verschillende slices zijn). Ik heb veel recepten kunnen vinden. Ik koos er eentje uit waarvan ik het grootste deel van de ingrediënten in huis had. (This recipe first appeared in Food magazine issue 85.)

125 gram boter
75 gr bruine suiker
1 tl zout
1 tl gemalen gember
1 tl gemalen kaneel
3 el golden syrup (ik gebruikte maple)
250 gram gecondenseerde melk (ik had maar een half blik)
250 gram gingernut biscuits, fijngemalen
150 gr gehakte walnoten
50 gr gemalen kokos
100 gr gedroogde abrikozen kleingesneden
1 el mixed peel – ik gebruikte verse rasp van een citroen en sinaasappel
1 el sesamzaadjes, licht gebakken

Vet de brownie vorm in en bekleed met bakpapier (je vet het in zodat het papier niet verplaatst, ik vind dat overdreven…) 30cm x 20cm
Voeg boter, suiker, zout, gember, kaneel, golden syrup en gecondenseerde melk samen in een pan. Zet op laag vuur, blijf roeren tot het goed gemixt is. Laat 5 minuten sudderen en zet het apart om af te koelen.
Voeg ginger nuts, walnoten, kokos, abrikozen, en mixed peel samen in een kom, voeg daarna de botermix bij. Druk gelijkmatig aan in de bakvorm. (Ik probeerde dit met een lepel, maar daar bleef van alles aan plakken, dus ik deed het met mijn vingers)
Strooi de sesamzaadjes erover en druk erin. Dek het af, laat het een nachtje in de koelkast staan. Snijd in slices.

Bak 20 taarten: Abrikozen-kokos-slices 1/20

Het duizenddagenproject begint net voor mijn verjaardag. Bak 20 nieuwe taarten: De eerste taart is abrikozen-kokos-slice:

In Nieuw-Zeeland zijn ze gek op slices, die heb ik daar veelvuldig uitgeprobeerd. Dit is een klassieker (ik weet niet of dit recept dat per se is, maar mmm)

200 g Mariakoekjes
250 g gedroogde abrikozen in kleine stukjes
125 g boter
80 g bruine basterd suiker
50 g geraspte kokos
200 g gecondenseerde melk (half blikje)
extra kokos om te bestrooien

Vet een brownie-blik in en bekleed met bakpapier (18X28cm)
Mariekoekjes fijnmaken en apart zetten
Abrikozen in kleine stukjes snijden en apart zetten
Smelt de boter met de suiker en roer
Doe de koekjes, abrikozen, kokos en gecondenseerde melk bij het botermengsel en roer
Verdeel over het bakblik en druk flink aan met de achterkant van een lepel
Strooi nog wat kokosrasp erover en zet in de koelkast voor ten minste 4 uur
Snijd in slices
Je kunt het luchtdicht in de koelkast tot 5 dagen bewaren

Alles eten met de B

Voor mijn duizenddagenproject (wat vrijdag eindigt) moest ik nog een dag alles met één letter eten. Het vroeg soms om wat creativiteit om wel het bakkie te mogen drinken en een biologisch ei te mogen eten. Hier de samenvatting van de dag! Zeker voor herhaling vatbaar voor het volgende duizenddagenproject! Ik dacht sowieso aan thema-eten. We doen altijd de weekboodschappen bij Lidl. Zij hebben vaak themaweken. Leuk om daar dan de recepten van te gaan maken.

Brood met boter, bramenjam en belegen kaas

Baristaoatmealkoffie of een ‘bakkie’, banaan en bramenbrownie en bokkenpootje

Basmatirijst, boemboe, boontjes en een biologisch ei

Bramenlikeur van bramen uit de tuin

Elk jaar maak ik wel weer likeur, maar we vergeten het steeds om te serveren. Dus als je bij ons bent, stel gerust eens voor om eens van onze likeur te proeven. We hebben nog pruimenlikeur, abrikozenlikeur en nu komt dus over 3 maanden bramenlikeur eraan. Hier volgt het recept:

300gr bramen (even onder water zetten met zout, dan kunnen de beestjes eruit kruipen, de bramen die gaan drijven zijn ook niet goed meer, dus die moeten weg)
700ml (een fles) wodka
300gr suiker
kaneelstokje
vanillestokje

Dit doe je allemaal bij elkaar in een weckpot (ik gebruik er twee en heb dus ook 2 kaneelstokjes nodig / het vanillestokje heb ik doormidden gesneden, en ook opengesneden zodat het merg een vrije weg naar buiten heeft) en laat drie maanden rusten. De suiker zal in het begin nog op de bodem liggen, dus goed roeren, en als het in de pot zit af en toe omkeren zodat de wodka eraan herinnert wordt om de suiker op te nemen.

En dan is het maar hopen dat het wat wordt, anders zijn de drie maanden wachten voor niets geweest.

Bramentaart met bramen uit de tuin

Vorige week maakte ik met Marijne een bramentaart, met bramen uit de tuin. De bramen groeien zo hard dit jaar, niet te geloven. De vriezer ligt vol, dus er komt binnenkort nog jam aan, maar eerst maar eens aan de gang met de verse bramen.

De taart: <- dit is het originele recept, maar dat is zo onleesbaar door alle reclame

200gr bloem
100gr amandelmeel
1 ei
125gr koude boter + om mee in te vetten
80 gr suiker + 1el extra
snufje zout
500 gr bramen
witte chocolade ter garnering

Doe de bloem en de helft van het amandelmeel, zout, en 80gr suiker bij elkaar
Snijd de boter in kleine blokjes en kneed het door het bovenstaande
Voeg ook het ei toe (was ik vergeten, toen had ik natte-kledder-deeg) en kneed tot een bal. Wikkel het in vershoudfolie en leg in de koelkast voor 1 uur
Kijk een halve film (dat doen Marijne en ik altijd)
Vet de taartvorm in met boter
Verhit de oven op 190 gr
Was de bramen (helpt om ze onder te dompelen in water met zout, en een tijdje te laten staan, dan kruipen de beestjes eruit, die kun je er dan zo vanaf scheppen)
Maak in de taartvorm een dunne laag deeg (evt met behulp van deegroller of wijnfles met wat vershoudfolie eromheen)
Doe de rest van het amandelmeel op de bodem en tegen de randjes van het deeg
Verdeel de bramen (zorg dat ze niet meer nat zijn) over de bodem, en verdeel een schep suiker over de bramen (als ze erg zuur zijn, misschien iets meer dan 1)
Bak voor 20 minuten (de korst moet goudbruin zijn, en de bramen iets opengebarsten) (kijk de rest van de film – en houd de taart in de gaten)
Laat de taart afkoelen voordat je de witte chocolade er over raspt (of kaasschaaft)

Wij hebben de chocolade er te snel opgedaan, stukken ongeduld die we zijn!

Etappe 3: Culemborg – Beesd: Wandelen naar Griekenland

Vanaf station Culemborg gelijk het veld in. We dachten dat het veel weilanden zouden zijn, maar niets bleek minder waar. Er was relatief veel schaduw, gelukkig. We kuierden door kleine bosjes en mooi drassig gras.

We stuurden ‘s ochtends Bayonne een berichtje dat we in Culemborg zouden starten. Zij liet weten dat er geen halverwege-horeca zou zijn. Ze stelde voor om zelf de halverwege-limonadepost te zijn.

We vroegen haar gelijk ook of ze ook een deel van de route wilde verzorgen, maar helaas, ze gaat het land niet uit.

We vervolgen onze weg naar landgoed Mariënwaerdt, waar een fair op ons wacht. Met het bedrag dat je betaalt voor de entree sponsor je het landgoed. Wij vonden het wel wat prijzig voor wat het was.

Wel een mooi tafereeltje en een ontspannen sfeer

Dit was ook een NS-wandeling: Tussen Lek en Linge. Zeker de moeite waard!

De volgende etappe komen we niet veel zuidelijker, want dan gaan we naar Leerdam.

Antwerpen, België – traditie: het Belgiëkwartet

Als ik aan België denk, denk ik aan vier dingen: chocolade, friet, bier en wafels. Het Belgiëkwartet is geboren. Elke keer als ik België bezoek, probeer ik degene met wie ik ben over te halen met mij mee te doen met dit kwartet!

Gisteravond zijn Paul en ik aangekomen in Antwerpen Berchem. We liepen ‘s avonds naar onze Airbnb, helemaal buiten het centrum, omdat alles vol of heel duur was in het centrum, waarschijnlijk vanwege de pride. Onderweg kwamen we een kroegje tegen in de categorie oubollig. Het eerste onderdeel van het kwartet was binnen. In dit geval een Bolleke. Twee Bollekes, €5,20. Paul dacht dat de barman misschien dacht dat ik zelf zou afrekenen. Twee De Koninck deze prijs! WoW

Na een nacht van vreselijkheid: een eenpersoonsdekbed in een tweepersoonshoes voor ons beiden. Een klein bed. Warm. Lichtdoorlatende gordijnen, muggen en een snelweg, gaan we op pad. Wij laten ons niet kennen. Ontbijt bij de Walvis. Mogelijke dependance van degene uit Amsterdam 🙂 mmm.

Op mijn 1000 duizenddagenproject staat het doel: chocoladewandeling in Antwerpen. Deze wilde ik eigenlijk met een organisatie doen, maar we bleken het ook prima zonder te kunnen. We stoppen bij drie chocolatiers, we mochten een bonbonnetje proeven en we kochten voor een klein kapitaal aan overheerlijke bonbons.

We vervolgen onze wandeling. Ondertussen kleurt Antwerpen in regenboogkleuren. De pride begint om 14u. We halen een frietje bij Frietkot Max. Achter ons staat een dame die vraagt of we Nederlands praten. Haar vrienden zijn terug naar Nederland en zij heeft nog een extra bon voor twee gratis zakken friet en die mogen wij van haar hebben!

We gaan op zoek naar ansichtkaarten en een T-shirt voor Paul, maar strijken neer op een stoeprand, waar de optocht straks langs gaat komen.

Hij poseerde zo mooi, maar ik was net te laat met mijn foto

Met oordoppen, een keycord, een condoom en diverse flyers voor gay sauna’s en regenboog-sportclubs gingen we op zoek naar het laatste onderdeel van het kwartet.

Zondag hebben we fietsen gehuurd. Velo Antwerpen is een heel handig concept. Je neemt een abonnement voor een dag, je betaalt 5 euro en je kunt 30 min gratis van een fiets gebruik maken. Door heel Antwerpen heen staan overal van die fietsen. Op de app kun je zien waar ze nog staan en waar de stalling nog vrij is. Om te proberen fietsen we naar onze ontbijtplek Emma. Werkt prima. We fietsen naar de beeldentuin Middelheim.

Etappe 2 Nieuwegein – Culemborg: wandelen naar Griekenland

Omdat we alleen wandelen als we daar zin in hebben en tijd voor hebben, lopen we nu alleen enkele etappes. Grote paarse citystrides-strepen zijn nog niet te ontdekken op de kaart.

Het eerste stuk moest met de bus naar Nieuwegein, maar de bus deed het niet, dus we moesten langs de remise om in een nieuwe bus te stappen. De buschauffeuse zei dat we excursiegeld moesten betalen voor het extra uitstapje!

Via het waterliniepad liepen we naar het verdronken bos, waar iets mis was gegaan het het zuiveren van het water. Ze lieten een stuk bos onderlopen met water, maar de bomen die ze hadden gepland waren daar niet tegen bestemd, dus gingen allemaal dood. De stompjes staan nog steeds daar, en de gemeente Houten heeft er een vlonderpad gebouwd en een toeristische attractie van gemaakt. Eind goed al goed.

We lopen langs het fort WKU (Werk aan de lange Uitweg) waar we koffie hebben gedronken en vervolgens langs fort Honswijk. Dreigende luchten gaan langs ons, maar gelukkig regent het alleen een beetje als we op de pont moeten wachten. Ook barst het los als we in de trein van Culemborg naar huis zitten!