Deze invasieve exoot mag je niet planten, niet verkopen en niet verspreiden. Het zijn gezellige bloemetjes die hun zaden opslaan in een knop, die bij aanraking explodeert! Dit is heel leuk om te doen. Wij probeerden alleen nu de zaden op te vangen zodat we daarmee wat kunnen maken.
Je ziet de groene zaaddoos naast de bloemetjes, hieronder zie je hoe gekruld ze er na zoān explosie uitzien.
Deze zaadjes zijn goed als ze wit, bruin of zwart zijn.
We roosteren en doen we door de salade.
In 2016 had ik een huisgenootje, Mari. Ze kwam voor een half jaar in Utrecht studeren. Zelf woonde ze in Wintertur in Zwitserland. In de eerste week dat we elkaar kenden, besloten we samen naar Nice te gaan en sinds die tijd gebruiken we: housemate – soulmate als onze slogan.
Onze tripjes zijn al naar Basel, Parijs, Lyon, Nice, Heidelberg, Mannheim, Milaan, Zurich, Wintertur en Cinque Terre gegaan.
Dit weekend gingen we naar Keulen. Met wat problemen van de Deutsche Bahn komen we rond dezelfde tijd in Keulen aan. We nemen ons altijd voor om nadat we zijn aangekomen er nog gezellig op uit te gaan, maar blijven altijd in het hotel, we wisselen cadeautjes en verhalen uit.
We lopen van het hotel (hotel Brandenburg) naar onze ontbijtlocatie: CafƩ Chocolate, niet een heel uitnodigende buurt, maar wel heerlijk eten. We vervolgen onze route richting het Belgische Kwartier, want dat is de buurt met veel concept stores (bijvoorbeeld Schee) hippe koffietentjes en zo.
We hebben ās middags een tour geboekt, een street art tour op de fiets. We hebben een vreselijke gids, die ons naar leuke plekken brengt. De gids echt een typetje, waar we de rest van het weekend genoeg grappen over kunnen maken. We fietsen langs het Belgisch Kwartier, waar een beeld zit van een levensgrote man met een hoodie helemaal over zijn gezicht dichtgetrokken. Hij zit op de rand van het balkon (best cool!). We zien verschillende spray-paint van de banana-sprayer. We fietsen langs het station Kƶln-Ehrenfeld, waar ook prachtige street art in de buurt is!
We eten bij Chum Chay, wat een vegetarische Vietnamees restaurant is! Goddelijk eten! Als je in Keulen bent, of je nou vegetariƫr bent of niet, hier moet je eten!
We spelen spelletjes in cafƩ Delirium op een oude Nintendo, met een lekker tapbiertje erbij.
De volgende morgen ontbijten we aan de andere kant van het water, bij St Louis CafƩ. Het is heerlijk zonnig, dus we beslissen dat dat het beste idee is van de dag. Wandelen van cafƩ naar cafƩ. We strijken neer bij het Chocolademuseum. Het is dat we net gebruncht hebben, maar de chocoladefondue voor 1 ziet er goddelijk uit!
Mari moet vrij vroeg weer terug met de trein, dus we nemen afscheid. Daarna bezoek ik nog het museum voor moderne kunst. Museum Ludwig.
Voor dit recept heb ik speciaal een sloffenring gekocht. Een sloffenbodem vind ik altijd zo lekker chewy en aangezien we appels uit de tuin hebben, zocht ik een recept met appels. Degene die ik heb gevonden is van Paulines keuken, maar die is met Griekse yoghurt. Dat heb ik weg gelaten, omdat ik dacht dat de yoghurt er dan helemaal zou intrekken en dat leek me vies.
Deeg:
Vulling:
Wederom een slice uit Nieuw Zeeland. Pittige gember slice, in elk restaurant anders (ik heb er twee geprobeerd, omdat er zoveel verschillende slices zijn). Ik heb veel recepten kunnen vinden. Ik koos er eentje uit waarvan ik het grootste deel van de ingrediƫnten in huis had. (This recipe first appeared in Food magazine issue 85.)
Het duizenddagenproject begint net voor mijn verjaardag. Bak 20 nieuwe taarten: De eerste taart is abrikozen-kokos-slice:
In Nieuw-Zeeland zijn ze gek op slices, die heb ik daar veelvuldig uitgeprobeerd. Dit is een klassieker (ik weet niet of dit recept dat per se is, maar mmm)
Voor mijn duizenddagenproject (wat vrijdag eindigt) moest ik nog een dag alles met Ć©Ć©n letter eten. Het vroeg soms om wat creativiteit om wel het bakkie te mogen drinken en een biologisch ei te mogen eten. Hier de samenvatting van de dag! Zeker voor herhaling vatbaar voor het volgende duizenddagenproject! Ik dacht sowieso aan thema-eten. We doen altijd de weekboodschappen bij Lidl. Zij hebben vaak themaweken. Leuk om daar dan de recepten van te gaan maken.
Elk jaar maak ik wel weer likeur, maar we vergeten het steeds om te serveren. Dus als je bij ons bent, stel gerust eens voor om eens van onze likeur te proeven. We hebben nog pruimenlikeur, abrikozenlikeur en nu komt dus over 3 maanden bramenlikeur eraan. Hier volgt het recept:
Dit doe je allemaal bij elkaar in een weckpot (ik gebruik er twee en heb dus ook 2 kaneelstokjes nodig / het vanillestokje heb ik doormidden gesneden, en ook opengesneden zodat het merg een vrije weg naar buiten heeft) en laat drie maanden rusten. De suiker zal in het begin nog op de bodem liggen, dus goed roeren, en als het in de pot zit af en toe omkeren zodat de wodka eraan herinnert wordt om de suiker op te nemen.
En dan is het maar hopen dat het wat wordt, anders zijn de drie maanden wachten voor niets geweest.
Vorige week maakte ik met Marijne een bramentaart, met bramen uit de tuin. De bramen groeien zo hard dit jaar, niet te geloven. De vriezer ligt vol, dus er komt binnenkort nog jam aan, maar eerst maar eens aan de gang met de verse bramen.
De taart: <- dit is het originele recept, maar dat is zo onleesbaar door alle reclame
Vanaf station Culemborg gelijk het veld in. We dachten dat het veel weilanden zouden zijn, maar niets bleek minder waar. Er was relatief veel schaduw, gelukkig. We kuierden door kleine bosjes en mooi drassig gras.
We stuurden ās ochtends Bayonne een berichtje dat we in Culemborg zouden starten. Zij liet weten dat er geen halverwege-horeca zou zijn. Ze stelde voor om zelf de halverwege-limonadepost te zijn.
We vroegen haar gelijk ook of ze ook een deel van de route wilde verzorgen, maar helaas, ze gaat het land niet uit.
We vervolgen onze weg naar landgoed Mariƫnwaerdt, waar een fair op ons wacht. Met het bedrag dat je betaalt voor de entree sponsor je het landgoed. Wij vonden het wel wat prijzig voor wat het was.
Dit was ook een NS-wandeling: Tussen Lek en Linge. Zeker de moeite waard!
De volgende etappe komen we niet veel zuidelijker, want dan gaan we naar Leerdam.
Als ik aan Belgiƫ denk, denk ik aan vier dingen: chocolade, friet, bier en wafels. Het Belgiƫkwartet is geboren. Elke keer als ik Belgiƫ bezoek, probeer ik degene met wie ik ben over te halen met mij mee te doen met dit kwartet!
Gisteravond zijn Paul en ik aangekomen in Antwerpen Berchem. We liepen ās avonds naar onze Airbnb, helemaal buiten het centrum, omdat alles vol of heel duur was in het centrum, waarschijnlijk vanwege de pride. Onderweg kwamen we een kroegje tegen in de categorie oubollig. Het eerste onderdeel van het kwartet was binnen. In dit geval een Bolleke. Twee Bollekes, ā¬5,20. Paul dacht dat de barman misschien dacht dat ik zelf zou afrekenen. Twee De Koninck deze prijs! WoW
Na een nacht van vreselijkheid: een eenpersoonsdekbed in een tweepersoonshoes voor ons beiden. Een klein bed. Warm. Lichtdoorlatende gordijnen, muggen en een snelweg, gaan we op pad. Wij laten ons niet kennen. Ontbijt bij de Walvis. Mogelijke dependance van degene uit Amsterdam š mmm.
Op mijn 1000 duizenddagenproject staat het doel: chocoladewandeling in Antwerpen. Deze wilde ik eigenlijk met een organisatie doen, maar we bleken het ook prima zonder te kunnen. We stoppen bij drie chocolatiers, we mochten een bonbonnetje proeven en we kochten voor een klein kapitaal aan overheerlijke bonbons.
We vervolgen onze wandeling. Ondertussen kleurt Antwerpen in regenboogkleuren. De pride begint om 14u. We halen een frietje bij Frietkot Max. Achter ons staat een dame die vraagt of we Nederlands praten. Haar vrienden zijn terug naar Nederland en zij heeft nog een extra bon voor twee gratis zakken friet en die mogen wij van haar hebben!
We gaan op zoek naar ansichtkaarten en een T-shirt voor Paul, maar strijken neer op een stoeprand, waar de optocht straks langs gaat komen.
Met oordoppen, een keycord, een condoom en diverse flyers voor gay saunaās en regenboog-sportclubs gingen we op zoek naar het laatste onderdeel van het kwartet.
Zondag hebben we fietsen gehuurd. Velo Antwerpen is een heel handig concept. Je neemt een abonnement voor een dag, je betaalt 5 euro en je kunt 30 min gratis van een fiets gebruik maken. Door heel Antwerpen heen staan overal van die fietsen. Op de app kun je zien waar ze nog staan en waar de stalling nog vrij is. Om te proberen fietsen we naar onze ontbijtplek Emma. Werkt prima. We fietsen naar de beeldentuin Middelheim.
