Na onze vakantie in Macedonië, Albanië en Kosovo werden we betoverd door de verschillende smaken, ook vegetarisch. Ik had gedacht dat de keuken meer Grieks zou zijn en dus veel vlees zou bevatten, niets is minder waar. Met Mirko en Olav eten we regelmatig en koken we om de beurt. Het sloop erin dat we een land kiezen als thema voor de gerechtjes die we maken. We hebben Italië, Hawaï, Oostenrijk en Libanon al gehad. Nu zou je het een kookclub kunnen noemen, maar ik houd daar niet van.
Voorgerecht:
- Brood met dips:
- Fergese – een dip van gerookte paprika, tomaat, ui, feta en yoghurt (warm geserveerd)
- Pittige ajvar – een dip van gerookte paprika en aubergine (niet zelf gemaakt, maar meegenomen uit Macedonië)
- Salade van komkommer, tomaat en geraspte witte kaas
- Vijgen (je weet nog uit dit verhaal)
- Geroosterde kikkererwtjes

Hoofdgerecht:
- Imam Bajalldi – Gevulde aubergine. Het Ottomaanse keizerrijk omvatte ook Albanië, dus dit gerecht wordt in meer landen gegeten dan hier. We aten in Berat bij ‘Homemade food Lili’. Dit was fantastisch. Mocht je daar ooit nog komen, ga daarheen. Bookmark het alvast op google maps. De letterlijke vertaling van de naam van het gerecht is: flauwgevallen Imam. Door de geuren en smaak van dit gerecht, of door de hoeveelheid dure olijfolie die dit gerecht bevat.

Toetje:
- Tespixhe – In Tirana aten we bij Era “Blloku” (ook boonmark-waardig). Hier fotografeerden we de kaart, omdat we zo veel lekkere dingen op de kaart zagen staan en we al het idee kregen om te gaan koken voor Mirko en Olav. Paul had dit filmpje gevonden, ik mocht het maken. Na het kijken van het filmpje, had ik me kunnen bedenken dat 700gr meel, 250gr boter, 250ml olie misschien teveel was voor 4 personen. Toch maakte ik het recept, met exact de aangegeven ingrediënten. Ik heb voor een heel weeshuis dit toetje nu. De boter, melk, olie en het meel bak je op het vuur gaar. Daarna gaat het nog de oven in. In het deeg zit geen suiker, maar geen gebrek aan zoetigheid, een liter siroop giet je later over het baksel.
