Reizen – Astrid Joanna

Etappe 14 – Vorselaar – Westerlo – wandelen naar Griekenland

Vanmorgen vertrokken van Camping de zeven geitjes (met negen geitjes). Paul had lekker koffie gezet en we douchten het geld op dat we op de douchekaart hadden gezet.
De conciërge legt ons nog even uit hoe we moeten lopen, we luisteren netjes tot hij is uitgepraat en kiezen onze eigen weg. Herentals heeft een supermarkt en koffie. We kletsen wat met de serveerster: “lekker aan het stappen?” Ook in de supermarkt maken we een praatje, maar ze wil vooral weten wat er in onze tas zit, misschien hebben we wel gestolen. Toen dat niet het geval was, mochten we verder.

We kochten wel bonbonnekes, omdat we (ik) het Belgiëkwartet compleet wilde hebben. Tijdens de koffie regent het wat, maar daarna is het nog niet echt de moeite om een regenjas te pakken. Tijdens de lunch moeten we er toch echt aan geloven: de poncho en de regenjas. We lunchen met nectarines en broodjes met kaas.

Vandaag hebben we een prachtige route. Weinig asfalt en veel afwisselende paadjes. Langs kanaal, rivier, velden, smalle en brede bospaden. Heerlijk! Dan bij 18km willen mijn voeten niet meer. Met uitzicht op de abdij van Tongerlo eten we wat bonbonnetjes. De abdij is echt heel indrukwekkend als we er later langs lopen.

Nog een paar kilometer en we zijn bij onze tuin. Welcome-to-my-gardenhosts Jan en Sandra heten ons welkom met een cola en ‘tandenbrekers’, iets van taaie kokoskoeken. Best wel lekker. Jan brouwt zijn eigen bier en wil dat graag met ons delen.

Dit bleek op een mierennest te staan, dus we hebben m verplaatst

We zetten de tent op, (chillen wat in een hangmat) douchen en gaan op zoek naar eten. Frutkot moet t worden. De kaaskroket is het einde, maar de friet is niet zo om over naar huis te schrijven helaas.

We fietsen nog even langs het gemeentehuis, dat erg indrukwekkend is (het enige wat indrukwekkend is in Westerlo volgens Jan) en strijken neer in de tuin.

Ik spring nog een beetje op de trampoline en schrijf dit verhaal in de hangmat. We genieten ervan dat Sandra drie Colombianen aan het halen is (die logeren hier ook nog, maar dan in het huis vanwege een folklorefestival of iets dergelijks) en dat we dus lekker op ons gemak kunnen scharrelen in de tuin.

Etappe 11 – Hoogstraten – Brecht – wandelen naar Griekenland

We vertrokken om 10 uur uit Hoogstraten. Liever hadden we nog net iets langer uitgeslapen, maar we moesten uitchecken. Dan krijg je dat. Het zou de hele dag met bakken uit de lucht komen, maar nu bleek het pas om 16u te gaan regenen. Dan zouden we al lang in de trein terug zitten. Mooi meegenomen!

We ontbijten heerlijk en gaan op pad. We zien vooral veel akkers. En in de verte zelfs een streepje zon!

Bij gebrek aan bankje zitten we op een gammele vangrail

Ik vond weer diverse dieren langs de weg. Dit kalfje, een paar paarden en geitjes die scheten lieten.

Na drie dagen wandelen zijn de gedachten wel wat tot rust gekomen. De gedachten gaan weer naar: “hoe ziet volgende week eruit”. Hoe zou drie weken wandelen eruit zien in mijn hoofd? Als het stil is, gaan mijn gedachten naar het gevoel in mijn voeten, brandend pijnlijk, maar dan ook weer naar mijn ademhaling, waardoor het verdacht minder pijn doet. Pijn blijft iets interessants.

We zijn in België, dus we willen dit avontuur afsluiten met een lekker biertje. Station Noorderkempen ligt tussen weiland en snelweg, we lopen dus naar Brecht. Nietsvermoedend lopen we het grootste feest van het jaar in.

Er bleek een recordpoging breien te zijn gehouden. Er waren bandjes en biertjes. Wij vonden een plekje en raakten aan de praat.

Hele terras was overdekt door de dreigende regen.

Mijn gezicht straalt, biertje in mijn hand, ik voel in mijn voeten geen pijn meer en we huppelen zowat terug naar het station door de hernieuwde energie van Brecht.

We hebben in totaal vandaag 51 vogelsoorten geteld, waaronder de ijsvogel!

Met de kilometers in Utrecht erbij hebben we dit weekend 66,99km gelopen!

Rondreis – wandelvakantie – Cyprus

Samen met Paul ben ik in de herfstvakantie naar Cyprus te gaan om een paar toffe hikes te doen. We vonden een aantal toffe blogs waaronder deze. We hebben eigenlijk hun hele reis gekopieerd. Het fijne is van reisblogs van anderen lezen is dat je ziet wat afstanden zijn die je kunt afleggen met de auto.

We dachten niet dat we de peninsula aan de oostzijde zouden kunnen bezoeken. We zagen dat zij dat deden, dus zijn we in hun voetsporen getreden.

Onze reis is te zien in ons fotoboek thuis, of na te lezen op Polarsteps.

Hier een kleine impressie van de reis.

Hike in een hele toffe kloof (Avakas gorge)

Weekendje Keulen

In 2016 had ik een huisgenootje, Mari. Ze kwam voor een half jaar in Utrecht studeren. Zelf woonde ze in Wintertur in Zwitserland. In de eerste week dat we elkaar kenden, besloten we samen naar Nice te gaan en sinds die tijd gebruiken we: housemate – soulmate als onze slogan.

Onze tripjes zijn al naar Basel, Parijs, Lyon, Nice, Heidelberg, Mannheim, Milaan, Zurich, Wintertur en Cinque Terre gegaan.

Dit weekend gingen we naar Keulen. Met wat problemen van de Deutsche Bahn komen we rond dezelfde tijd in Keulen aan. We nemen ons altijd voor om nadat we zijn aangekomen er nog gezellig op uit te gaan, maar blijven altijd in het hotel, we wisselen cadeautjes en verhalen uit.

We lopen van het hotel (hotel Brandenburg) naar onze ontbijtlocatie: Café Chocolate, niet een heel uitnodigende buurt, maar wel heerlijk eten. We vervolgen onze route richting het Belgische Kwartier, want dat is de buurt met veel concept stores (bijvoorbeeld Schee) hippe koffietentjes en zo.

We hebben ‘s middags een tour geboekt, een street art tour op de fiets. We hebben een vreselijke gids, die ons naar leuke plekken brengt. De gids echt een typetje, waar we de rest van het weekend genoeg grappen over kunnen maken. We fietsen langs het Belgisch Kwartier, waar een beeld zit van een levensgrote man met een hoodie helemaal over zijn gezicht dichtgetrokken. Hij zit op de rand van het balkon (best cool!). We zien verschillende spray-paint van de banana-sprayer. We fietsen langs het station Köln-Ehrenfeld, waar ook prachtige street art in de buurt is!

We eten bij Chum Chay, wat een vegetarische Vietnamees restaurant is! Goddelijk eten! Als je in Keulen bent, of je nou vegetariër bent of niet, hier moet je eten!

We spelen spelletjes in café Delirium op een oude Nintendo, met een lekker tapbiertje erbij.

De volgende morgen ontbijten we aan de andere kant van het water, bij St Louis Café. Het is heerlijk zonnig, dus we beslissen dat dat het beste idee is van de dag. Wandelen van café naar café. We strijken neer bij het Chocolademuseum. Het is dat we net gebruncht hebben, maar de chocoladefondue voor 1 ziet er goddelijk uit!

Mari moet vrij vroeg weer terug met de trein, dus we nemen afscheid. Daarna bezoek ik nog het museum voor moderne kunst. Museum Ludwig.

Antwerpen, België – traditie: het Belgiëkwartet

Als ik aan België denk, denk ik aan vier dingen: chocolade, friet, bier en wafels. Het Belgiëkwartet is geboren. Elke keer als ik België bezoek, probeer ik degene met wie ik ben over te halen met mij mee te doen met dit kwartet!

Gisteravond zijn Paul en ik aangekomen in Antwerpen Berchem. We liepen ‘s avonds naar onze Airbnb, helemaal buiten het centrum, omdat alles vol of heel duur was in het centrum, waarschijnlijk vanwege de pride. Onderweg kwamen we een kroegje tegen in de categorie oubollig. Het eerste onderdeel van het kwartet was binnen. In dit geval een Bolleke. Twee Bollekes, €5,20. Paul dacht dat de barman misschien dacht dat ik zelf zou afrekenen. Twee De Koninck deze prijs! WoW

Na een nacht van vreselijkheid: een eenpersoonsdekbed in een tweepersoonshoes voor ons beiden. Een klein bed. Warm. Lichtdoorlatende gordijnen, muggen en een snelweg, gaan we op pad. Wij laten ons niet kennen. Ontbijt bij de Walvis. Mogelijke dependance van degene uit Amsterdam 🙂 mmm.

Op mijn 1000 duizenddagenproject staat het doel: chocoladewandeling in Antwerpen. Deze wilde ik eigenlijk met een organisatie doen, maar we bleken het ook prima zonder te kunnen. We stoppen bij drie chocolatiers, we mochten een bonbonnetje proeven en we kochten voor een klein kapitaal aan overheerlijke bonbons.

We vervolgen onze wandeling. Ondertussen kleurt Antwerpen in regenboogkleuren. De pride begint om 14u. We halen een frietje bij Frietkot Max. Achter ons staat een dame die vraagt of we Nederlands praten. Haar vrienden zijn terug naar Nederland en zij heeft nog een extra bon voor twee gratis zakken friet en die mogen wij van haar hebben!

We gaan op zoek naar ansichtkaarten en een T-shirt voor Paul, maar strijken neer op een stoeprand, waar de optocht straks langs gaat komen.

Hij poseerde zo mooi, maar ik was net te laat met mijn foto

Met oordoppen, een keycord, een condoom en diverse flyers voor gay sauna’s en regenboog-sportclubs gingen we op zoek naar het laatste onderdeel van het kwartet.

Zondag hebben we fietsen gehuurd. Velo Antwerpen is een heel handig concept. Je neemt een abonnement voor een dag, je betaalt 5 euro en je kunt 30 min gratis van een fiets gebruik maken. Door heel Antwerpen heen staan overal van die fietsen. Op de app kun je zien waar ze nog staan en waar de stalling nog vrij is. Om te proberen fietsen we naar onze ontbijtplek Emma. Werkt prima. We fietsen naar de beeldentuin Middelheim.

Nieuw Zeeland

De afgelopen twee weken ben ik Danique gaan opzoeken in Tuamarina, Blenheim op het Zuidereiland van Nieuw Zeeland. En wat een feest was dat.

Mijn reis is te lezen op Polarsteps.

Hier een paar foto’s die mijn trip samenvatten.

Een fantail, een van de vele vreemde vogels die ik op de foto heb weten te zetten

En het hoogtepunt: zwemmen met dolfijnen!

Wintersport – Meran 2000 – Het eet-kwartet – deel 2

Naast dat mijn tante heel lekker kookt, zorgen we er ook voor dat we niets te kort komen op de piste.

Deel 2.1: nog een Apfelstrudel

Deel 4: Stinknudln (spaghetti aglio olio)

Spaghetti met knoflook, olie en hete peper, ook wel stinknudl (zoals ze ooit door een ober werden genoemd). Spaghetti aglio olio peperonchino. Mmmm lekker stinken! Dat is het fijne van in Italië zijn!

Deel 2.2: Apfelstrudel

Dubbel omdat we het kontje kregen!

Deel 2.3: Apfelstrudel

Deel 2.4: Apfelstrudel

De slechtste van de week. We kregen een kontje, maar toegedekt door een enorme hoeveelheid slagroom, zo lijkt het nog wat… Mijn tante noemt deze hut ook wel de goudmijn, omdat deze op een toplocatie ligt. Daar zijn de prijzen dan ook naar.

Deel 5: Knödls

Of Knocken. Als afsluiter van de vakantie genieten we met z’n allen van een lunch bij Panorama Restaurant. Brood met kaas en spinazie tot een bol gekneed en gekookt. Geserveerd met bruine boter en Parmezaanse kaas.

Knocken Tris bij Panorama restaurant in Falzeben

Tschuss, tot volgend jaar!

Wintersport – Meran 2000 – Het eet-kwartet – deel 1

Wij hebben het geluk dat mijn tante in een wintersportgebied woont. Elk jaar zorgt ze voor een betaalbare wintersport, die van alle gemakken voorzien is. Nu mijn ouders 50 jaar getrouwd zijn, zitten we voor de derde x (de eerste x toen Amerentia (mijn tante) 70 werd een de tweede keer werd Helene (mijn moeder) 70) in appartement Christine. Luxe ten top en met de hele familie.

De luxe van in Noord- Italië (Süd- Tirol) zitten is het eten. Eten is een belangrijk onderdeel van mijn leven.

Deel 1: Kaiserschmarrn

Deel 2: Apfelstrudel

Deel 3: Aperol Spritz

De spierpijn van vandaag is nergens meer te bekennen na dit drankje (hotel Falzeben)

Meer lekkers volgt in de loop van de week!

Dagje Almere Centrum met m’n vader

Zo af en toe gaan mijn vader en ik een dagje weg. Dit keer mocht ik kiezen waar we heen gingen. Almere, want voor mijn duizenddagenproject moet ik nog naar Flevoland. Met de museumkaart is er geen museum te vinden in Almere, helaas, anders was het twee vliegen in één klap geweest.

We lopen het station uit, mijn vader was, als ingenieur bij NS, bij de opening van het station in 1987.

We lopen over de markt (met een kleine stop bij de Enkhuizer notenkraam) naar het stadhuis. Ik heb altijd een beetje een dubbel gevoel bij zomaar gebouwen inwandelen met mijn vader. Enerzijds ongemakkelijk omdat het (soms) niet de bedoeling is. Anderzijds cool omdat ik nu op de 10e verdieping van het stadhuis van Almere ben geweest en van het uitzicht heb genoten.

We moesten wel weer direct naar beneden, omdat je alleen met een pasje in de lift mocht.

We drinken koffie in de bibliotheek, nadat we die ook van binnen helemaal hebben bekeken. Ik laat daar mijn vader zich ongemakkelijk voelen als ik weer het boek ‘pap vertel eens’ tevoorschijn haal.

We lopen om het Weerwater heen, schommelen wat op een schommelstoel, zien een grote naald, genieten van het zonnetje en de kou en wandelen zo weer Almere Centrum in.

We eten een veganistische lunch bij de Black Cockatoo en keren weer huiswaarts.

Hoe bereid je je voor op een lange vliegreis (naar Nieuw Zeeland)

Slapen in het vliegtuig
- Waar laat ik mijn hoofd?
- Wat doe ik aan?
- Waar laat ik mijn benen?
- Zzz?
- Hoe houd ik het stil?
Hoe houd ik het comfortabel?
Wat neem ik mee in het vliegtuig om te doen?
Jetlag?

Slapen in het vliegtuig

Waar laat ik mijn hoofd? Welk nekkussen heb ik nodig? Ik ben al jaren niet meer met een lange vlucht mee geweest, maar ik heb me laten vertellen dat het kleine kussentje wegbezuinigd is. Zelf heb ik het Cocoon Neck Pillow gekocht, maar nog niet kunnen uitproberen. Ik heb nog even getwijfeld over dit ding. Lijkt me ideaal, met je hoofd voorover in een soort van kussen. Alleen door even de reviews te lezen, weet ik niet of het echt werkt. Een kussensloop neem ik ook wel eens mee in mijn handbagage.

Wat doe ik aan? Iets wat niet knelt, warme sokken voor aan je voeten, een zoveel mogelijk lagen aan om warm en kou te kunnen instellen. Als je het warm hebt, kun je weer die kleren in het extra kussensloop stoppen.

Waar laat ik mijn benen? Neem een lange sjaal mee, die kun je achter je rug opknopen, en om je benen doen, dan vouw je jezelf tot een foetushouding, zonder dat je ze met je buikspieren omhoog hoeft te houden, of je je voorbuurman lastigvalt met je knieën tegen de stoel. Je kunt ook nog de voetenhangmat bestellen.

ZZZ… Dan het daadwerkelijke slapen. Het slaapmasker natuurlijk (ik heb er eentje met ogen van een tijger, helpt ook om de buren af te schrikken) Ik neem meestal een primatour-pilletje (ik zeg de hele tijd prematuur) want daar word je een beetje duf van en twee paracetamol tegen pijn in mijn benen. Maar straks op twee x een vlucht van meer dan 8 uur maak ik me een beetje zorgen. Bij de apotheek raden ze me melatonine aan, zowel voor de jetlag als om in slaap te komen. Misschien is het verstandigste om tijdens mijn overstap in Singapore eens te informeren naar een slaappil van Aziatische kwaliteit?

Hoe houd ik het stil? Een kletserige buurman/buurvrouw en het geruis van het vliegtuig zelf. Ik heb noise canceling headphones, van die dikke van sony. Stel je voor: die op je oren, en dat nekkussen en een slaapmasker. Past dat wel? Moet ik dan oordoppen aanschaffen met ook een ruisstoppende werking? Ik stop sowieso altijd een setje in mijn tas.

Hoe houd ik het comfortabel?

De benen: Ik doe compressiekousen aan om een beetje de doorstroom naar mijn hersenen te blijven behouden. Ook goed tegen vermoeide benen.
De neus: Een potje vaseline of labello om aan de binnenkant van je neus te smeren, omdat die airco altijd alles zo uitdroogt.
De mond: een paar zuurtjes of dropjes 🙂 en een flesje water en voor na het slapen: tandenborstel en tandpasta
De oksels: washandje, beetje zeep en een ziplockbag voor na het gebruik. Beetje deo en klaar is Assie.

Wat neem ik mee om te doen?

Ik neem mijn telefoon mee (potje wingspan, of misschien installeer ik wel weer candy crush voor the time being), een tijdschrift dat ik nieuw heb gekocht op het vliegveld (dat mag) en mijn bulletjournal met een etui met dingen zoals pritt, een legaal schaartje voor in het vliegtuig, wat brushpennen en fineliners. Maar ook mijn ereader. Mijn meeste films tijdens een vlucht is denk ik drie, jij?

Jetlag?

Ik weet het niet zo met Jetlags, zo snel mogelijk in het ritme van waar je naar toe gaat. Meestal ga ik gewoon gelijk werken en moet ik wel. Ik heb nog nooit echt last gehad van een jetlag, maar ik kan me voorstellen als ik naar Nieuw Zeeland ga, je echt je hele dagnacht ritme omdraait. Er is geen enkele sprake van verschuiving van het ritme. Dit is totale omdraaiing van. Melatonine, zegt de apotheek, en internet. We gaan het zien. Ik sla het in.