Naar Griekenland – Astrid Joanna

Etappe 16 – Zichem– Diest– wandelen naar Griekenland

We zouden niet te laat opstaan en vertrekken en dan wel de lange route gaan doen. Half 11 lopen we weg. Dit keer hebben we wel al koffie en ontbijt op. Het is warm. De eerste 10 km lopen we zonder zitten. Wel af en toe wat water. We lopen langs Scherpenheuvel, wat wel echt een ding is. Een bedevaartsoord waar van alle kanten mensen naartoe komen fietsen of wandelen, dat mochten we niet missen. Paul kocht daar een 0-eurobiljet.

Scherpenheuvel bedevaart en toeristenoord

We wandelen verder richting Diest. We missen een bordje waardoor we veel langer over asfalt lopen dan we leuk vinden. Uiteindelijk komen we op een landweggetje en vinden we een bankje. Helaas eentje in de zon, maar we willen even lunchen. We lopen omhoog waar vroeger een Galgenberg was.

Niet lang daarna zien we een tuin vol met kabouters! Daar zit veel geld en energie in! We lopen de lange route in de hoop nog door wat bos te komen, maar dat zit er niet echt in. We lopen wel door een paar wegen die aan het oog onttrokken zijn en dus lekker beschut zijn. Paul helpt nog een jongetje met zijn rem op zijn bmx-fiets. Toen hij wegfietste zei hij, “dodelijke groetjes”

Onderweg zien we van verre al diverse mensen aan een parachute hangen. Later zien we ze ook een aantal keer uit het vliegtuig springen. Wel spectaculair om te zien!

We strijken neer op een terrasje in Diest, het einde van de minivakantie. Morgen weer aan het werk.

De trein naar Antwerpen rijdt wel, maar de trein verder naar Rotterdam is vervallen. Nu hopen we via stoptreinen die bloedheet zijn (gratis wellness zei de conducteur net) in Utrecht te komen uiteindelijk.

Etappe 15 – Westerlo – Zichem – wandelen naar Griekenland

Vanmorgen hebben we een stuk van de GR5 gemist omdat we naar de supermarkt gingen. Het gebrek aan ontbijt zorgde voor honger tijdens het boodschappen doen. We hebben dus veel te veel gehaald. Op een bankje aten we wat fruit en yoghurt. We liepen snel verder om ergens in het bos koffie te kunnen drinken. Dichtbij een Lourdes- grot deden we dat.

We krijgen onderweg redelijk wat aanspraak. Een stel had wel 700km in Duitsland gelopen (400km zei zijn vrouw, “je mag een beetje overdrijven toch?”) en door ons te zien hadden ze wel zin weer in een nieuwe wandeling. Iemand wandelde terug van Santiago naar Egmond en zat op z’n gemak op zijn tas een beetje havermout te eten. Hij vertelde over planning, over slapen in het hostel in Parijs bij de Sacré Coeur. Ze schijnen daar mensen nodig te hebben om ‘s nachts een uurtje te bidden daar en daarom kun je daar dan heel goedkoop overnachten. Wandelnetwerk Vlaanderen hadden een route uitgezet, dus ineens was het heel druk. Toen wij ‘de verkeerde kant’ op gingen, werden we teruggeroepen omdat mensen dachten dat wij een bordje hadden gemist! Zo zoet!

We bespreken de dingen van het leven. Hoe houden we het leuk, wat gaan we verbouwen, hoe onderhouden we vriendschappen, bruiloft, die dingen.

De route vandaag is prachtig! Mooier misschien nog wel dan gisteren. Er komt wat glooiing in het landschap. We zien veel Maria’s en naast de abdij van Averbode is een soort tuin aangelegd met de zeven weeën van Maria, wat dat ook mag betekenen.

Bij de abdij nemen we wederom een proeverijtje, maar het donkere bier is op bij Paul dus hij krijgt een derde biertje naar keuze. Na de biertjes moeten we nog 7km en die zijn wat zwaarder!

Zeker als we dit soort dingen moeten beklimmen

Ze gaan wat langzaam. We vinden een geocache en lopen door een soort van wet-land met een vogelhut ( vogels zijn nergens te bekennen met deze hitte) naar station Zichem, waarnaast een enorme tuin ligt, met tuinhuis en stookplaats en keuken en douche en konijnen en kippen. We slapen hier dus wederom met Welcome to my garden. Gratis overnachten in de tuin bij mensen. Zooo ontzettend gastvrij!

Etappe 14 – Vorselaar – Westerlo – wandelen naar Griekenland

Vanmorgen vertrokken van Camping de zeven geitjes (met negen geitjes). Paul had lekker koffie gezet en we douchten het geld op dat we op de douchekaart hadden gezet.
De conciërge legt ons nog even uit hoe we moeten lopen, we luisteren netjes tot hij is uitgepraat en kiezen onze eigen weg. Herentals heeft een supermarkt en koffie. We kletsen wat met de serveerster: “lekker aan het stappen?” Ook in de supermarkt maken we een praatje, maar ze wil vooral weten wat er in onze tas zit, misschien hebben we wel gestolen. Toen dat niet het geval was, mochten we verder.

We kochten wel bonbonnekes, omdat we (ik) het Belgiëkwartet compleet wilde hebben. Tijdens de koffie regent het wat, maar daarna is het nog niet echt de moeite om een regenjas te pakken. Tijdens de lunch moeten we er toch echt aan geloven: de poncho en de regenjas. We lunchen met nectarines en broodjes met kaas.

Vandaag hebben we een prachtige route. Weinig asfalt en veel afwisselende paadjes. Langs kanaal, rivier, velden, smalle en brede bospaden. Heerlijk! Dan bij 18km willen mijn voeten niet meer. Met uitzicht op de abdij van Tongerlo eten we wat bonbonnetjes. De abdij is echt heel indrukwekkend als we er later langs lopen.

Nog een paar kilometer en we zijn bij onze tuin. Welcome-to-my-gardenhosts Jan en Sandra heten ons welkom met een cola en ‘tandenbrekers’, iets van taaie kokoskoeken. Best wel lekker. Jan brouwt zijn eigen bier en wil dat graag met ons delen.

Dit bleek op een mierennest te staan, dus we hebben m verplaatst

We zetten de tent op, (chillen wat in een hangmat) douchen en gaan op zoek naar eten. Frutkot moet t worden. De kaaskroket is het einde, maar de friet is niet zo om over naar huis te schrijven helaas.

We fietsen nog even langs het gemeentehuis, dat erg indrukwekkend is (het enige wat indrukwekkend is in Westerlo volgens Jan) en strijken neer in de tuin.

Ik spring nog een beetje op de trampoline en schrijf dit verhaal in de hangmat. We genieten ervan dat Sandra drie Colombianen aan het halen is (die logeren hier ook nog, maar dan in het huis vanwege een folklorefestival of iets dergelijks) en dat we dus lekker op ons gemak kunnen scharrelen in de tuin.

Etappe 13 – Zoersel – Vorselaar – wandelen naar Griekenland

Vannacht een goede nacht gehad! We lagen er om half 10 in en ik ben volgens mij gelijk in slaap gevallen. We hoorden nog wel geritsel en een uil schreeuwen in het bos.

‘s Morgens kregen we van Chris een kopje koffie, hoewel Paul al klaar zat om zelf koffie te zetten. Hond Max zat nog even te bedelen.

We gaan uiteindelijk pas om half 11 weg. 18 km voor de boeg. Na 4 km was er al tijd voor koffie. Het koekje hebben we bewaard voor later, het plakje cake (we kregen dubbel) hebben we wel gelijk opgegeten.

We lopen door bos en door veld, we hebben goede gesprekken en het is zalig weer! (Om op z’n Vlaams te spreken)

We komen bij Den Herberg, onze tweede stopplaats. Wederom 5km voor het einde nemen we al een alcoholische versnapering.

We zien nog een oud klooster waar we een geocache vinden.

We lopen ineens over een veld met paarse heide en er vliegen drie kwartels op! Heel gaaf. We belanden op de camping, de zeven geitjes, waar ze negen geitjes hebben. Twee miniminimini… We zetten onze tent op, douchen, en koken een prutje, tortellini met rode saus en een paprika, vooraf worteltjes en een half eitje met salie (gevonden in de tuin van de conciërge van de camping).

Etappe 12 – Brecht – Zoersel wandelen naar Griekenland

Vandaag zijn we met de trein naar station Noorderkempen gegaan om vanaf daar de GR5 weer op te pikken. De vorige etappe was in april, met Pasen, dus het mocht wel weer. We gaan 5 etappes lopen.

We lopen door het dorp Brecht wat al bekend terrein is. De vorige x was hier een groots dorpsfeest aan de hand. Nu was er in Brecht niets te beleven. Snel liepen we het dorpje uit, en liepen we in het bos. Eigenlijk ging het allemaal heel snel. Er stond ook maar 15km op de teller (wordt altijd meer, uiteindelijk bijna 18 gelopen). We liepen door wat open landschap en afgewisseld met bos. Toen zei Paul ineens: “zag je dat?” Een reetje schoot het bospad over. We liepen wat rustiger verder, gingen nog op zoek naar pootafdrukken, vroegen ons af wat de wolvenstand in België is en hadden ineens een stare-down met het reetje. Wat verder in het bos, maar hij keek ons LANG aan!

We vervolgden onze weg naar de abdij en café van Westmalle, waar we een proeverijtje deden.

De glazen lijken enorm, maar het viel mee

Omdat we deze vijf dagen gaan kamperen, is het belangrijk om dingen van weinig gewicht mee te nemen. We hebben samen op een avond alles gewogen. Van onderbroeken tot pennen, van slaapzak tot bestek. We zijn nu echte pro’s aan het worden. Omdat er natuurlijk vermaak mee moet, is het etui-tje met kaarten en dobbelstenen (110gr) vervangen door alleen een doosje minidobbelstenen (5gr). Mijn bulletjournal en etui wogen 610 gr. Nu neem ik alleen een notitieboekje en een pen mee van 35 gram. Al met al zorgt het er voor dat ik nu een tas (zonder eten of drinken) van 7 kilo heb. Paul draagt de tent en het kooksetje, ik heb EHBO en zonnebrand.

Vannacht slapen we in de tuin bij mensen. We kamperen in de tuin. De website Welcometomygarden zorgt daarvoor. Het is een soort Couchsurfing voor mensen met een tent.

Er is een composttoilet achter in de tuin en we hebben op zonne-energie midden op het terras gedoucht. Ze deden even de gordijnen dicht zodat we wat privacy hebben. Dit ging wel even buiten onze comfortzone, maar was heerlijk nadat we gedoucht hadden.

Als klap op de vuurpijl kregen we ook nog wafels. En hun hond ging naast ons zitten om te smeken of hij ook wat mocht. Het Belgiëkwartet is dus al bijna compleet!

Toen de wafels op waren ging hij er ook snel vandoor!

Etappe 11 – Hoogstraten – Brecht – wandelen naar Griekenland

We vertrokken om 10 uur uit Hoogstraten. Liever hadden we nog net iets langer uitgeslapen, maar we moesten uitchecken. Dan krijg je dat. Het zou de hele dag met bakken uit de lucht komen, maar nu bleek het pas om 16u te gaan regenen. Dan zouden we al lang in de trein terug zitten. Mooi meegenomen!

We ontbijten heerlijk en gaan op pad. We zien vooral veel akkers. En in de verte zelfs een streepje zon!

Bij gebrek aan bankje zitten we op een gammele vangrail

Ik vond weer diverse dieren langs de weg. Dit kalfje, een paar paarden en geitjes die scheten lieten.

Na drie dagen wandelen zijn de gedachten wel wat tot rust gekomen. De gedachten gaan weer naar: “hoe ziet volgende week eruit”. Hoe zou drie weken wandelen eruit zien in mijn hoofd? Als het stil is, gaan mijn gedachten naar het gevoel in mijn voeten, brandend pijnlijk, maar dan ook weer naar mijn ademhaling, waardoor het verdacht minder pijn doet. Pijn blijft iets interessants.

We zijn in België, dus we willen dit avontuur afsluiten met een lekker biertje. Station Noorderkempen ligt tussen weiland en snelweg, we lopen dus naar Brecht. Nietsvermoedend lopen we het grootste feest van het jaar in.

Er bleek een recordpoging breien te zijn gehouden. Er waren bandjes en biertjes. Wij vonden een plekje en raakten aan de praat.

Hele terras was overdekt door de dreigende regen.

Mijn gezicht straalt, biertje in mijn hand, ik voel in mijn voeten geen pijn meer en we huppelen zowat terug naar het station door de hernieuwde energie van Brecht.

We hebben in totaal vandaag 51 vogelsoorten geteld, waaronder de ijsvogel!

Met de kilometers in Utrecht erbij hebben we dit weekend 66,99km gelopen!

Etappe 10 – Meerle – Hoogstraten – wandelen naar Griekenland

Na een heerlijk ontbijt (helaas niet echt pasig) vertrokken we richting Hoogstraten. Na etappe 9 van 24km (en nog twee naar het station in Utrecht) was mijn heup niet helemaal eens met nog een dag wandelen. Met een beetje hulp van een roze snoepje en wat zonnestralen ging het eigenlijk best goed!

Ik had via knooppunten op de website van België Wandelknooppunt.be een mooie kaart gemaakt over zoveel mogelijk onverharde wegen. Het was mooi bosrijk, maar ook wel wat drassig hier en daar. Niet zo erg als etappe 9. De knooppunten hier zijn trouwens veel zichtbaarder dan in Nederland, dat is fijn.

Houten balkjes over de drassige stukjes hielpen wel!

Er was weer een geitje met een scheef bekkie!

17 km later kwamen we in Hoogstraten en en toen begon het te zeiken van de regen. We hebben een simpele maaltijd gegeten in een lokale bistro. Hoogstraten is een nogal villa-rijk gebeuren, dus een café waar we met onze moddervoeten naar binnen mochten was wat lastig te vinden. De donsjackies, de beige broeken en kekke schoentjes vliegen hier om de oren (onder de paraplu)

Etappe 9 Gilze-Rijen – Meerle – wandelen naar Griekenland

We hebben een meerjarenplan. We wandelen naar Griekenland. We zijn in augustus 2023 begonnen en zijn dit paasweekend bezig met Etappe 9-10-11. Gisteren vertrokken we op een druilerige dag vanuit Gilze Rijen station richting de grens van België.

Op de planning staat 23km. We bedenken dat het waarschijnlijk 25 gaat worden. We zorgen voor elke 5km of 1uur dat we wat eten of drinken. In Bavel komen we een restaurantje tegen, dit is pas op 10km. Ons streven is eigenlijk pas iets te nuttigen als we over de helft zijn. Dat zijn we nog lang niet. Na ongeveer 11km begint mijn heup pijn te doen. Beetje irritant aangezien we er nog 12 moeten!

We lopen gelukkig niet de hele tijd door de regen. Wel zijn de paden wat zompig. Bij een plek had ik een stok nodig om overeind te blijven!

Hier bij de grens loopt ook het oude smokkelaarspad tussen België en Nederland. Hier werd vroeger suiker, zout en boter gesmokkeld.

De laatste kilometer werden we vergezeld door een waterig zonnetje.

Bij de B&B aangekomen kregen we een drankje van de host. Een praatgrage Brabander die ons later naar een restaurant in de buurt bracht. Mooi meegenomen!

Mjeels Pierke: ik kon deze naam niet onthouden dus voor mij was het Meerlie de Peerlie! Het verhaal bij de bed & breakfast was een heel verhaal over een grote wormen.

Etappe 7 en 8 – Heusden – Kaatsheuvel – Gilze Rijen: wandelen naar Griekenland

In alle vroegte reden we naar Heusden voor de 7e etappe naar Griekenland. Deze keer liepen we met z’n vieren. We hoopten op 15 kilometer, ook gezien de pubers meeliepen dit keer. Het doel is om van Utrecht naar Griekenland te lopen. De eerste routes waren over bestaande routes, maar de twee die we dit weekend liepen zijn samengeraapt door middel van de wandelknooppunten. Soms mooi, vaak met asfalt, maar over het algemeen zeer goed te doen!

We paaiden R&M met een lekker broodje, een setje kikkers en gezellige volwassenen. Opa en oma kwamen ons na een stuk heide tegemoet om een borrel te drinken in de Loonse en Drunense duinen. Ze kozen toen toch maar om mee te gaan met opa en oma, helemaal afgepeigerd. Ze houden over het algemeen van wandelen, maar aangezien ze niet echt getraind zijn waren ze er na 16km wel klaar mee.

Wij liepen nog 2,5km naar het huis van de ouders van Paul in Kaatsheuvel

De dag begon met heerlijk gekwetter van R&M en eindigde met vragen als, “hoe lang voordat we er zijn?” en “hoeveel kilometer is het in totaal?”. Verder geen gezeur gehoord! Wow!

Etappe 8 sloegen de kinderen even over. Kees bracht ons naar Gilze-Rijen en wij liepen terug naar Kaatsheuvel, in een rap tempo, omdat we graag een borrel wilden drinken met de rest van de familie.

In de dorpen die we onderweg tegenkwamen, zagen we de grootse voorbereidingen op carnaval, met serpentines en papier-maché.

prachtige uitzichten en niet alleen maar asfalt

Etappe 6 – Gorinchem – Heusden: wandelen naar Griekenland

Vandaag zou het een mooie dag worden, tussen alle dagen met regen. We vertrokken met de trein naar Gorinchem, om vanaf het station naar de pont te lopen. Het hoge water zag er schitterend uit. We drinken koffie met een likeurtje bij de haven. We zoeken naar onze boot. De havenmedewerker vertelt ons dat deze boot altijd naar Woudrichem gaat. Bedankt. (We komen hier waarschijnlijk nooit meer, hihi)

Had ik al eens gezegd dat ik van boten hou? Ik hou van boten.

We lopen over de dijk. Het is prima, niet spannend. Het is een verbindingsetappe. We eten onze lunch bij ‘je kans’. Ik at voor het eerst in m’n leven spruitjessoep. We vervolgenden onze weg richting Heusden. De vermoeidheid slaat toe, we zingen een beetje, kroelen een schaap.

Voor we t weten, zijn we 29000 stappen verder en zitten we aan een bierproeverijtje met Kees en Joosje. De ouders van Paul in Heusden bij brouwcafé Kareltje.