Wandelen – Pagina 2 – Astrid Joanna

Kustpad 2 – Anna Paulowna – Hippolytushoef

In maart 2021 zijn Laura en ik begonnen in Sluis aan het Kustpad 1, we liepen van Sluis naar Hoek van Holland. We hebben van Hoek van Holland naar Den Helder gelopen. En nu steken we vanaf Callantsoog over naar Friesland over de afsluitdijk. Deze is al een paar jaar dicht door renovatie.

Vandaag liepen we van Anna Paulowna naar Hippolytushoef. We vielen met onze neus in de boter, vanwege de bloemendagen aldaar. Hele dorp in rep en roer. We liepen in januari de etappe naar Anna Paulowna en toen werd er al in het café gepraat over de bloemendagen. Een soort corso maar dan met mozaïek en in tuinen.

Ze zeggen dat er 10.000 bloemblaadjes per m2 zitten. Wat een werk. Na een oliebol lopen we richting het startpunt van de route.

We nemen een klein stapje opzij om deze foto te maken.

Het waait heel hard, maar we hebben een zonnetje en mooie uitzichten. We drinken een kopje thee in Van Ewijcksluis. We moeten een heel stuk over de dijk, maar later verhuizen we naar de weg ernaast, omdat het daar een stuk minder waait.

Etappe 11 – Hoogstraten – Brecht – wandelen naar Griekenland

We vertrokken om 10 uur uit Hoogstraten. Liever hadden we nog net iets langer uitgeslapen, maar we moesten uitchecken. Dan krijg je dat. Het zou de hele dag met bakken uit de lucht komen, maar nu bleek het pas om 16u te gaan regenen. Dan zouden we al lang in de trein terug zitten. Mooi meegenomen!

We ontbijten heerlijk en gaan op pad. We zien vooral veel akkers. En in de verte zelfs een streepje zon!

Bij gebrek aan bankje zitten we op een gammele vangrail

Ik vond weer diverse dieren langs de weg. Dit kalfje, een paar paarden en geitjes die scheten lieten.

Na drie dagen wandelen zijn de gedachten wel wat tot rust gekomen. De gedachten gaan weer naar: “hoe ziet volgende week eruit”. Hoe zou drie weken wandelen eruit zien in mijn hoofd? Als het stil is, gaan mijn gedachten naar het gevoel in mijn voeten, brandend pijnlijk, maar dan ook weer naar mijn ademhaling, waardoor het verdacht minder pijn doet. Pijn blijft iets interessants.

We zijn in België, dus we willen dit avontuur afsluiten met een lekker biertje. Station Noorderkempen ligt tussen weiland en snelweg, we lopen dus naar Brecht. Nietsvermoedend lopen we het grootste feest van het jaar in.

Er bleek een recordpoging breien te zijn gehouden. Er waren bandjes en biertjes. Wij vonden een plekje en raakten aan de praat.

Hele terras was overdekt door de dreigende regen.

Mijn gezicht straalt, biertje in mijn hand, ik voel in mijn voeten geen pijn meer en we huppelen zowat terug naar het station door de hernieuwde energie van Brecht.

We hebben in totaal vandaag 51 vogelsoorten geteld, waaronder de ijsvogel!

Met de kilometers in Utrecht erbij hebben we dit weekend 66,99km gelopen!

Etappe 10 – Meerle – Hoogstraten – wandelen naar Griekenland

Na een heerlijk ontbijt (helaas niet echt pasig) vertrokken we richting Hoogstraten. Na etappe 9 van 24km (en nog twee naar het station in Utrecht) was mijn heup niet helemaal eens met nog een dag wandelen. Met een beetje hulp van een roze snoepje en wat zonnestralen ging het eigenlijk best goed!

Ik had via knooppunten op de website van België Wandelknooppunt.be een mooie kaart gemaakt over zoveel mogelijk onverharde wegen. Het was mooi bosrijk, maar ook wel wat drassig hier en daar. Niet zo erg als etappe 9. De knooppunten hier zijn trouwens veel zichtbaarder dan in Nederland, dat is fijn.

Houten balkjes over de drassige stukjes hielpen wel!

Er was weer een geitje met een scheef bekkie!

17 km later kwamen we in Hoogstraten en en toen begon het te zeiken van de regen. We hebben een simpele maaltijd gegeten in een lokale bistro. Hoogstraten is een nogal villa-rijk gebeuren, dus een café waar we met onze moddervoeten naar binnen mochten was wat lastig te vinden. De donsjackies, de beige broeken en kekke schoentjes vliegen hier om de oren (onder de paraplu)

Etappe 9 Gilze-Rijen – Meerle – wandelen naar Griekenland

We hebben een meerjarenplan. We wandelen naar Griekenland. We zijn in augustus 2023 begonnen en zijn dit paasweekend bezig met Etappe 9-10-11. Gisteren vertrokken we op een druilerige dag vanuit Gilze Rijen station richting de grens van België.

Op de planning staat 23km. We bedenken dat het waarschijnlijk 25 gaat worden. We zorgen voor elke 5km of 1uur dat we wat eten of drinken. In Bavel komen we een restaurantje tegen, dit is pas op 10km. Ons streven is eigenlijk pas iets te nuttigen als we over de helft zijn. Dat zijn we nog lang niet. Na ongeveer 11km begint mijn heup pijn te doen. Beetje irritant aangezien we er nog 12 moeten!

We lopen gelukkig niet de hele tijd door de regen. Wel zijn de paden wat zompig. Bij een plek had ik een stok nodig om overeind te blijven!

Hier bij de grens loopt ook het oude smokkelaarspad tussen België en Nederland. Hier werd vroeger suiker, zout en boter gesmokkeld.

De laatste kilometer werden we vergezeld door een waterig zonnetje.

Bij de B&B aangekomen kregen we een drankje van de host. Een praatgrage Brabander die ons later naar een restaurant in de buurt bracht. Mooi meegenomen!

Mjeels Pierke: ik kon deze naam niet onthouden dus voor mij was het Meerlie de Peerlie! Het verhaal bij de bed & breakfast was een heel verhaal over een grote wormen.

Etappe 7 en 8 – Heusden – Kaatsheuvel – Gilze Rijen: wandelen naar Griekenland

In alle vroegte reden we naar Heusden voor de 7e etappe naar Griekenland. Deze keer liepen we met z’n vieren. We hoopten op 15 kilometer, ook gezien de pubers meeliepen dit keer. Het doel is om van Utrecht naar Griekenland te lopen. De eerste routes waren over bestaande routes, maar de twee die we dit weekend liepen zijn samengeraapt door middel van de wandelknooppunten. Soms mooi, vaak met asfalt, maar over het algemeen zeer goed te doen!

We paaiden R&M met een lekker broodje, een setje kikkers en gezellige volwassenen. Opa en oma kwamen ons na een stuk heide tegemoet om een borrel te drinken in de Loonse en Drunense duinen. Ze kozen toen toch maar om mee te gaan met opa en oma, helemaal afgepeigerd. Ze houden over het algemeen van wandelen, maar aangezien ze niet echt getraind zijn waren ze er na 16km wel klaar mee.

Wij liepen nog 2,5km naar het huis van de ouders van Paul in Kaatsheuvel

De dag begon met heerlijk gekwetter van R&M en eindigde met vragen als, “hoe lang voordat we er zijn?” en “hoeveel kilometer is het in totaal?”. Verder geen gezeur gehoord! Wow!

Etappe 8 sloegen de kinderen even over. Kees bracht ons naar Gilze-Rijen en wij liepen terug naar Kaatsheuvel, in een rap tempo, omdat we graag een borrel wilden drinken met de rest van de familie.

In de dorpen die we onderweg tegenkwamen, zagen we de grootse voorbereidingen op carnaval, met serpentines en papier-maché.

prachtige uitzichten en niet alleen maar asfalt

Kustpad 2 Callantsoog – Anna Paulowna

De tocht begint al op Utrecht centraal. We stappen bij een man in het viertje, die meer dan een half brood bij zich heeft. We vragen ons af of hij aan ontbijtservice doet. Dit bleek niet het geval te zijn. Hij eet het grootste gedeelte van de boterhammen op voordat we in Amsterdam aankomen. Alkmaar met de bus, buschauffeur blij, we zijn de enige in de bus.

We lopen een groot stuk dat we al gelopen hebben, bij de vorige etappe. Hier is net als vorig weekend weer helemaal niets van Koek en Zopie onderweg. We lopen door ’t Zand, we besluiten om niet te gaan plassen bij Kinderdagverblijf ’t Zandkasteel, maar dat gewoon ergens in het wild te doen.

We kletsen wel met wat schapen, we zien weidse uitzichten maar vooral is het een beetje saai. Gelukkig hebben we goed gezelschap.

We lopen Anna Paulowna (blanca) binnen en nemen een warme chocolademelk bij Cafetaria de Ben.

De volgende etappe is naar Hippolytushoef. We stellen ons voor dat dat een ontsteking is die bij hoefdieren alleen voorkomt. Zoals je op de foto hieronder ziet, is dit normaal gesproken bollenveld. Als we ergens in april deze etappe gaan lopen hebben we meer kans op een mooi fleurig veld. Nu was het wat kaal…

Gelukkigerwijspad: Amerongen – Rhenen

Afgelopen zondag liep ik samen met Esmay 13km van Amerongen naar Rhenen. Het lastige met een A-B route is dat je naar punt B moet rijden, dan weer terug naar A met de ene auto en dan lopen naar B, daar de auto weer pakken en dan weer terug rijden naar A, om daar met een dikke knuffel weer afscheid te nemen van elkaar.

Het idee van het gelukkigerwijspad is dat er momenten van bezinning zijn, momenten van rust en overdenkingen. Daar is het niet helemaal van gekomen. Esmay en ik kennen elkaar van de opleiding manuele therapie en zien elkaar zo ongeveer 1x per jaar. Daar moet dus veel worden bijgekletst. Wel over diepe onderwerpen zoals Jezus (want die leeft in Amerongen) maar ook relatie, diepgang en vriendschap. We zijn alleen niet zo heel veel momenten stil geweest.

De omgeving wat prachtig en we sloten af bij Moeke in Rhenen, waar het water zeer hoog stond en het pontje niet voer. Het pontje gaat blijkbaar alleen in de zomer. Ik hou van boten, dus ik denk dat ik de volgende etappe pas weer ga doen als het pontje ook gaat. Word vervolgd dus.

Nederlands Kustpad 3 – etappe 2 en B met Laura

Vanmorgen in onze luxe suite in Harlingen ontbeten. We begonnen met een zonnetje en frisse wind in de rug over de industriehaven van Harlingen.

Gevolgd door een stuk dijk met dit soort uitzichten. We wilden wel ergens iets warms drinken, maar er was helemaal niets onderweg.

We hadden wel een lekker zonnetje en de warmte van deze gezellige koe.

We ontdekten de weidsheid van Friesland om te eindigen in Franeker.

Franeker is een van de elf steden van Friesland. Vandaag werden we ook ingehaald door miljoen fietsers. Het bleek vandaag de winterfietstocht der tochten te zijn. De Elfstedenfietstocht.

We leerden de Elf steden. Leeuwarden, Sneek, IJlst, Sloten, Stavoren, Hindeloopen, Workum, Bolsward, Harlingen, Franeker en Dokkum. We hebben op een hele lange weg ook de hele Wikipedia van de Elfstedentocht gelezen. Er zijn maar 15 tochten gehouden tussen 1909 en nu. De laatste was in 1997. Er heeft nog nooit zo lang tussen twee tochten gezeten als nu (als er ooit nog een tocht komt). In mijn leven zijn er maar twee tochten geweest. In 1986 en 1997. In 1985, mijn geboortejaar was er ook een, maar ik ben van september en op 21 feb werd hij gereden. Mijn vriendinnetje Fenneke is die dag geboren.

We besloten deze dag in Franeker bij het Planetarium, wat een zeer indrukwekkend museum is! Echt een aanrader. Ook al telt daar de museumkaart niet.

Nederlands Kustpad 3 – Etappe 1 – Zurich – Harlingen met Laura

Vanmorgen om 9 uur de trein genomen naar Alkmaar. Vanuit Alkmaar namen we de bus richting Leeuwarden. Twee uur en 37 min later stonden we op een druilerige parkeerplaats net na de afsluitdijk.

We liepen door Zurich.

We liepen langs de dijk en door een modderig weiland richting Harlingen.

We hadden niet met het hoge water moeten gaan, want dan waren we nog erger weggezakt dan vandaag. Het was wat veel asfalt, wat veel regen, maar in goed gezelschap.

In Harlingen zagen we het eierdopmuseum.

Etappe 6 – Gorinchem – Heusden: wandelen naar Griekenland

Vandaag zou het een mooie dag worden, tussen alle dagen met regen. We vertrokken met de trein naar Gorinchem, om vanaf het station naar de pont te lopen. Het hoge water zag er schitterend uit. We drinken koffie met een likeurtje bij de haven. We zoeken naar onze boot. De havenmedewerker vertelt ons dat deze boot altijd naar Woudrichem gaat. Bedankt. (We komen hier waarschijnlijk nooit meer, hihi)

Had ik al eens gezegd dat ik van boten hou? Ik hou van boten.

We lopen over de dijk. Het is prima, niet spannend. Het is een verbindingsetappe. We eten onze lunch bij ‘je kans’. Ik at voor het eerst in m’n leven spruitjessoep. We vervolgenden onze weg richting Heusden. De vermoeidheid slaat toe, we zingen een beetje, kroelen een schaap.

Voor we t weten, zijn we 29000 stappen verder en zitten we aan een bierproeverijtje met Kees en Joosje. De ouders van Paul in Heusden bij brouwcafé Kareltje.