Wildplukken – Pagina 2 – Astrid Joanna

Courgettes inmaken

Overal op internet zie je het inmaken van zoetzure courgettes. Deze variant is zuur en zout en met veel knoflook!

Ingemaakte zucchini (= courgette) 

2kg courgettes
1 liter azijn (liefst witte wijnazijn
4 el zeezout
2 el suiker
knoflook (ongeveer 1grote teen per potje)
oregano

Dun gesneden courgette na koken in azijn, zout en suiker

Courgettes in heel dunne plakjes snijden na verwijderen van de uiteinden en zaad. Ik had zeer grote courgettes, dus ik heb ze in de lengte nog in vieren gesneden.
Azijn, zout en suiker koken, tot zout is opgelost. Suiker hoeft niet perse.
Voeg ze toe aan de azijn, ongeveer 2 minuten koken (beetgaar).
Laat in vergiet uitlekken.

Ik dacht eerst dat ik ze plakje voor plakje moest uitspreiden, maar dat is onbegonnen werk.

Verspreid op theedoek leggen en afdekken met een andere theedoek. Vervolgens 1 nacht laten drogen.
In zeer schone jampot de courgette in laagjes erin stoppen (ongeveer 1-2cm) en ertussen knoflook (in zeer dunne plakjes) en origano. Goed aandrukken met een vork.
Tot slot bijvullen met zonnebloemolie. Duw met een vork langs de zijkanten van de pot de courgette een beetje weg zodat de olie ook goed onderin de pot kan komen.

Volgende dag evt. nog  zonnebloemolie bij vullen.

Veel succes.

Vlierbloesemlimonade

De vlier staat weer prachtig in bloei, tijd om schermen te plukken!

Op de Wildplukwijzer kun je zien waar in jouw buurt je de vlierbloesem kunt plukken.

Mijn recept voor vlierbloesemsiroop is dit:

Een tas voor schermen
Citroen en sinaasappel schoongeboend
Kristalsuiker (1kg voor 1 liter sap)
Citroenzuur (1 el voor 1 liter sap)
Schone flessen of potten

Pluk een tas vol schermen aan de ochtend van een zonnige dag (ik pluk het ook gewoon midden op een zonnige dag: rebel die ik ben)

Zo moeten de schermen eruit zien, zonder luis en zonder bruine bloemetjes

Kies de mooiste schermen eruit, zonder uitgedroogde bloemetjes en zonder luis. Schud eventuele vliegjes en spinnetjes eruit. Niet te hard want dan schud je ook het stuifmeel eruit.

Knip de dikste stengels eraf en doe ze in de pan:

Snijd daarna de citroen en sinaasappel. Ik gebruikte nu twee citroenen en een sinaasappel en zet onder water. Hou alles onder water door er een bord of schaaltje op te leggen. Zorg dat er niets bovenuit steekt, anders zou het kunnen bruin worden.

Zet het voor 24u weg op een koele plek, wat langer kan ook, maar niet te lang, want dan kan het gaan schimmelen.

Zeef het geheel door een kaasdoek en druk het hard fijn, zodat ook al het sap uit de sinaasappel en citroen komt (dat maakt het lekker fris straks)

Ik meet het af en vries een deel in voor later. Dan kan je er later nog verse siroop van maken, of bij het maken van jam van frambozen en bramen doen (echt een aanrader!)

Doe het sap en evenveel suiker in een pan, verhit het tot het net niet kookt, roer het citroenzuur erdoorheen tot het opgelost is.

Zorg dat de flessen klaarstaan, vul ze met heet water, zodat ze niet knappen als je straks de hete vloeistof erin doet.

Giet de flessen leeg en vul ze af met siroop. Met behulp van die mooie trechter die ik nu heb! Klaar is Assie!

Kiek die trechter (en mijn reflectie in pyjama)

Wat doe je met onrijpe vijgen uit de tuin?

Elk jaar weer hoop ik op smeuïge rijpe vijgen uit de tuin. Elk jaar weer in november kom ik erachter dat het dit jaar weer niet is gelukt.

Vijgen uit de tuin scheiden een sap uit dat een soort van lijm is. Veel mensen hebben er last van omdat het de huid kan irriteren. Je kunt handschoentjes aandoen en die erna weggooien.

Mijn recept voor onrijpe vijgen:

– pluk ze van de boom, snij het steeltje er vanaf en maak een kruisje in het kontje, zodat het witte spul eruit kan.

– kook de vijgen 15 minuten, laat ze afkoelen en knijp ze uit, zodat je het water en sap eruit drukt. Kook ze dan in nieuw water nog eens 15 minuten. Nu zijn de vijgen bruikbaar.

– weeg ze, snij ze in stukjes, doe er evenveel geleisuiker bij als dat ze wegen, een scheut port voor de kleur en een theelepeltje kaneel.

– kook ze volgens de verpakking van de geleisuiker en doe in schone potjes

Heeft iemand nog ideeën hoe we de vijgen rijp kunnen krijgen? Of nog andere recepten voor groene vijgen?

Appels plukken – wat doe je met appels uit de tuin (van een ander)

Dit jaar maakten wij:

Sap
Appelstroop
Compote
Appeltaart
Appelnotenjam
Appelazijn (moeten nog even zien of het is gelukt)

Appelsap: Dit maken we ter plekke, ik heb nog niet een goede manier bedacht om het in flessen te doen. Misschien iets voor volgend jaar. Dus sap om niet te bewaren, maar gewoon om op te drinken. Appels door de sapcentrifuge en klaar. Daar komt heel veel restafval van, en van alle restjes maakt Paul dan weer appelstroop, net als van alle restjes van de compote enz.

Appelstroop: maakt Paul, en daar heb ik me ook niet mee bezig gehouden. Hij doet geloof ik alle restjes in een grote pan, ook valappels en dingen die er niet meer uit zien, ook restjes van oud geworden rozijnen, gedroogde pruimen en vijgen vinden hun weg in deze enorme pan met troep. Laagje water erin, heel lang pruttelen en staan, dan door een grote zeefdoek, uit laten lekken, in laten koken (ik weet niet eens of het met suiker is) tot het dik is. Volgend jaar zal ik beter opletten, ik beloof het.

Compote: Appels schillen, en in stukjes, in een laagje water, met lekker veel kaneel en wachten tot het zacht is. Voor moes, even met de blender er doorheen. Voor de zoetekauwen onder ons, ook even een lepel suiker erbij

Appeltaart: Achter op de doos van een appeltaartmix van de supermarkt, met extra deeg is ook lekker. Eerder had ik het beste recept, maar ik weet niet meer waar ik die heb gelaten… (tips zijn welkom)

Appelnotenjam: 1000gr geschilde en geraspte appels, 250gr basterdsuiker, 1000gr geleisuiker, 250gr gehakte walnoten, 1 el koek/speculaaskruiden:
– meng de geraspte appels met alle suiker en kruiden
– breng roerend aan de kook
– kook 4 min (zoals op de verpakking van de geleisuiker)
– voeg de walnoten toe, en roer goed
– vul de schone potjes, en zet ze ondersteboven (ik wil dus nu een grote trechter)

Appelazijn: we hebben alle restjes appelschillen en klokhuizen in water gezet, zodat het goed onder staat, en dan moet het binnenkort appelazijn zijn geworden.

Onze potjes zijn dus ook de hele tijd op, dus als je er een, of meer hebt, heel graag en dan het liefst een beetje jampotjesformaat, maar op dit moment zijn we met alles blij.

Meer wildplukavontuur: Kastanjeboleten

Internet vertelde me dat ik als ik een echte paddenstoelenplukker wilde zijn dat ik een papieren zak of een mandje moest hebben. (ik ben nog geen pro)

Na de wandeling van zondag kwam ik thuis met een rugzak vol met kastanjes en een klein zakje vol met kastanjeboleten. Nu ben ik niet echt een kenner wat betreft paddenstoelen, dus ik was wat zenuwachtig. Het hielp niet dat Mike zei dat er dit jaar al 32 mensen zijn overleden aan het eten van paddenstoelen die giftig bleken. Na wat informatie over boleten te hebben opgezocht (ik was al zover dat dit wat ik had geplukt geen eekhoorntjesbrood was, maar een andere boleet) op deze website: Natuurpunt.be was ik al iets zekerder van mijn zaak en ben gaan koken. Het zag er mooi uit, en het geurde ook fijn. Nu kan dat ook komen door de tijm, knoflook en sjalotjes. Paul en ik aan tafel met een bord dampende pasta voor ons neus. We kijken elkaar aan en vinden het toch nog wel een beetje spannend. Wat nou als het toch niet goed gaat. (als dit mijn laatste blogpost is, dan weet je wat er is gebeurd, en ik heb een mooi leven gehad, rouw niet om mij, maar vier feest, en maak een duizenddagenproject. Doei)

Ik heb toch nog even gegoogled:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_giftige_paddenstoelen
https://livis.nl/nieuws/pas-op-voor-deze-5-dodelijke-paddenstoelen

Ik wil nu eigenlijk graag een keer met een gids mee, die me gewoon uit ervaring kan vertellen welke paddenstoelen je wel kunt eten, en welke je toch het beste kunt overslaan.

Of misschien wordt het wel tijd voor dit boekje: Eetbare Paddenstoelen

Gelukkigerwijspad: Maarn – Doorn

Voor de zomervakantie ben ik begonnen met het Gelukkigerwijspad. Het is een pelgrimsroute in de provincie Utrecht. Je kunt het pad zelf invullen zoals je wilt. Je kunt stempels verzamelen en als je mij een beetje kent, weet je hoe gelukkig ik word van stempels (medailles doen het ook heel goed). Het moet een inspirerende route zijn, waar je geluk voor jezelf én anderen vergroot door te delen en te ontvangen. Bij mij is het dat ik me niet laat afleiden door sociale media, en dat ik echt bezig ben met de natuur. Je mag de route in een keer afleggen door onderweg te kamperen of bij mensen te logeren (Vrienden op de fiets), of je kunt hem in delen opsplitsen. Het boekje heeft een indeling gemaakt van etappes tussen de 20-30km.

In het pakket dat je van de website opgestuurd krijgt, zitten allemaal hebbedingetjes; een geluksmunt die je door kunt geven aan iemand van wie je vindt dat er nu wel wat geluk kan gebruiken. Een aantal kaarten die je onderweg kunt sturen, een vuilniszakje voor zwerfafval en een boekje met de route natuurlijk. De route is niet uitgezet met bordjes.

Ik ben begonnen in Amersfoort en toen ben ik bij het eerste beste koffietentje gaan zitten. Het Lokaal. Ik kreeg mijn eerste stempel en een geluktsmomentje (een kaart waar iets opstaat waar je over na kunt denken) Er was een tentoonstelling op het plein voor het lokaal van phingthing, wat geheel in de gedachte is van de wandeling. Het hele plein stond vol met gipsen beeldjes van ongeveer 1kg. Ik heb er eentje voor Paul meegenomen, dus ik had geen zin om daar 23km mee te slepen. Ik heb dan ook maar 9km gelopen. Het was een heerlijke dag waar ik omzwervingen heb gemaakt, ik in mijn bulletjournal heb geschreven, ik naar mensen heb geglimlacht, en een oud vrouwtje (93) op weg heb geholpen naar haar tehuis.

De volgende etappe begon in Leusden en heb ik deels met mijn collega Marion gelopen. Ze had koffie en lekkere broodjes meegenomen en het was weer een heerlijke dag. We hebben de beslommeringen van het leven als stiefmoeder besproken. Ze draaide na een uur weer om en zo kon ik nog even nadenken waar we het over hebben gehad. Ik liep tot station Maarn (dit is nog steeds niet de hele eerste etappe) maar na een heleboel ruiterpaden met mul zand was ik wel klaar in Maarn.

Vandaag heb ik dus vanaf station Maarn. Ik zou eigenlijk met Mike lopen, maar die heeft een blaar, dus deze (prachtige) dag is voor mij alleen. Bij Maarn duik je de bossen in, en loop je naar Doorn, een andere collega woont in Doorn, maar had helaas geen tijd voor een tussenstop van mij. Ik heb vandaag weer kastanjes verzameld (ik kon het niet laten) en ook ben ik op zoek gegaan naar eekhoorntjesbrood, maar ik heb kastanjeboleten gevonden. Thuis hebben we nog even gekeken of we hier echt niet dood aan gaan als we deze zometeen gaan bereiden tot een paddenstoelenpasta (daarover later meer…. hoop ik)

Alleen rond de Helenaheuvel was het erg druk

Kastanjes rapen

Vorige week woensdag heb ik samen met Dieuwke een wandeling gemaakt in Doorn, waarbij we een tamme-kastanjeboom tegenkwamen. In mijn rugzak heb ik er een paar (veel) geraapt, omdat ik in de veronderstelling was dat Paul ze heel lekker vond. Thuis aangekomen bleek Paul het nog nooit gegeten te hebben. Ik heb ze internet afgezocht hoe ik de kastanjes het beste kon bereiden. Nu is het nog niet zo makkelijk, maar overal op internet staat: even een kruisje in het kontje en in de oven. Klaar. Maar de eerste kastanjes bleken helemaal niet lekker te smaken. Veel te bitter. Het bleek ook nog niet zo makkelijk om dat kruisje in het kontje te snijden (zorg voor een goed scherp mes)

Op een website kwam ik tegen dat 1/3 van de kastanjes waarmee je thuis bent gekomen alsnog weggegooid moeten worden. Zachte kastanjes, of met rotte of bruine plekken moeten weg. Dan gooi je ze in een bak met water, de kastanjes die boven komen drijven zijn ook niet goed meer.

Dan poffen: kruisje in het kontje (mag ook ergens anders, want het gaat erom dat ze niet openbarsten, maar dit is het mooiste als je ze gewoon gepoft wil eten) met een scherp/gekarteld mes, en dan in een voorverwarmde oven op 200 graden. Dan tussen de 10-20 min in de oven, eentje testen of ze van binnen gaar zijn is aan te raden. Na de oven laten nagaren in een handdoek. De harde bruine velletjes kreeg ik er niet af. Er staat dat je ze even een beetje plat moet drukken als ze toch in die handdoek liggen. Het schilletje moet je ook verwijderen, ik verwijderde zo ongeveer de hele kastanje terwijl ik dat probeerde, dus uit armoe heb ik ze maar laten zitten, maar na het poffen viel het bij mij niet in de smaak. Dat tweede velletje is dus erg bitter. Dat zou je dus gemakkelijker kunnen verwijderen door een laagje water aan de kook te brengen en de kastanjes een paar minuten te stomen. (Dit heb ik dus niet gedaan omdat ik er al helemaal klaar mee was) Vandaag heb ik deze soep gemaakt: https://plantaardiger.nl/ (ik had alleen maar 150gr kastanjes en geen zoete aardappel, dus ik gebruikte gewone aardappel)

Ingrediënten voor 4 personen ( 1 liter) :

250 gram tamme kastanjes (gepoft)
50 gram cashewnoten (ongezout en ongebrand)
1 wortel ( in blokjes)
1/5 zoete aardappel ( in blokken)
2 blokjes groentebouillon
20 gram selderij ( grof gesneden)
1 ui ( in stukjes)
2 teentjes knoflook ( in stukjes)
plantaardige olie (een theelepeltje)

Benodigdheden: Staafmixer/blender en hakmolen

Zo maak je het:

Doe de olie in de pan en wacht tot de olie heet is
Fruit dan de ui en de knoflook tot ze gelig zijn
Vul de pan met 1 liter water en 2 groente bouillonblokjes
Doe dan de blokjes wortel, zoete aardappel en selderij erbij
Maal de cashewnoten fijn in een hakmolen en voeg deze toe aan de soep
Voeg ook de gepofte kastanjes nu toe
Laat op een laag vuurtje pruttelen en mix daarna met de staafmixer tot een mooie, egale massa
Voeg nog wat zwarte peper toe, voor extra smaak