Prachtige NS-wandeling Lange Duinen. We hadden geen zin in 22,5 km, dus we zijn in Soest- Zuid begonnen en naar Amersfoort gewandeld. Ook nog eens in omgekeerde volgorde. Ik moest ’s middags even in Amersfoort zijn, vandaag. Deze NS-wandeling valt ook onder mijn doelenlijst. Ik moet er vijf lopen. Nu nog twee. Het stuk van het station in Soest is ook prachtig richting de duinen, heel afwisselend. Nu met een laag zonnetje prachtig met al het roodbruine blad.
Boshutjespark – Hier willen Laura en ik wel wonenVlak voor Amersfoort
Door duinen en bossen krioelt het pad en komt de wandeling uiteindelijk, via de oude wagenwerkplaats, naast station Amersfoort uit.
Wagenwerkplaats
Zoals ik in mijn hidden gems blog over Amersfoort al schreef, wilde ik nog eens naar Buuf in de Serre. Laura en ik zijn vandaag geweest. We hebben een chocolade cheesecake en een Christmas (?) Spice cake gegeten. Heel lekker, we gaan er zeker nog een keertje terug!
Bij BuufMondriaanhuis
Voor mijn doelenlijst: 2 musea. Nog 29 te gaan. We zijn naar het Mondriaanhuis geweest. Vooral de eerste zaal, waar deze foto is genomen vind ik schitterend. De laatste zaal over zijn tijd in New York is ook een feestje.
Museum Flehite
Museum Flehite vond ik oke. Het voordeel is dat het een klein museum is en dat je met een museumkaart er dus vrij vlot doorheen kan. Het was een mix van moderne en oude kust, maar ik vond dat er geen touw aan vast te knopen was, waarom die dan bij elkaar werden geplaatst. Er stonden wel leuke stripverhalen, met oude vertellingen over de stad. Waarom Amersfoort Kei-stad is genoemd. Wie Geertje Arends van Nijkerk is en hoe ze beroemd is geworden. Zij is in ieder geval de reden waarom het Gelukkigerwijspad in Amersfoort begint.
I ❤️ Sinterklaas. Een traditie van cadeautjes. Ik hou van cadeautjes. Ik hou ook van de gezelligheid er omheen, de spanning, de surprises, de gekke gedichtjes. Rijmen met Mick’s rijmwoordenboek. Nieuwe tradities binnen de oude tradities kun je creëren, vind ik. Ravi heeft al 2 jaar taaitaai gebakken, maar we hebben het nog nooit voor sinterklaas gedaan (traditie geboren?) Dit jaar vond ik het een mooi moment om het de woensdag voor Sint te doen.
Zaterdag vieren we het met mijn familie, normaalgesproken met surprise en gedicht en bijcadeautjes. Sinds we tegenwoordig met 11 zijn, doen we alleen de gedichten en surprises, en per gezin een bijcadeautje voor de rest. Zeer gelimiteerd voor ons gezin. Aangezien ik de bijcadeautjes regel, moet ik voor zaterdag nog 11 gedichtjes schrijven, maar van deadlines ga ik beter dichten. En of ik er nog een surprise uitpers voor zaterdag… Geen idee.
Sint Pannekoek is elk jaar op 29 november. Een eeuwenoude Rotterdamse traditie sinds 1986.
Ik eet sinds mijn studententijd die dag pannenkoeken. Als de tijd het maar even toelaat, eet ik ze als ontbijt, lunch en avondeten. Dat was dus vroeg opstaan gisteren. Ik stond dus om half 8 al pannenkoeken te bakken voor het ontbijt en de lunch. ’s Avonds heeft Paul pannenkoeken gebakken. Zet ‘m in je agenda voor volgend jaar!
Met de auto zijn we vanmorgen naar Egmond aan Zee vertrokken. Omdat het weer er het begin van de middag slecht uitzag, besloten we een korte wandeling te doen. Vandaag was uiteindelijk 8,6km, maar we zijn weer een beetje richting het noorden gekomen.
Het weer was prachtig. Vanuit Egmond loop je niet het panoramapad, maar zo’n honderd meter verderop. Er liggen hier allemaal volkstuintjes die hun waar verkopen, maar omdat het einde seizoen is, liggen er eigenlijk alleen nog maar aardappels en ingemaakte waar, zoals jam, adjar en ingemaakte courgette. Ik moet volgende x echt een paar losse euro’s meenemen om eens wat mee te nemen. Maar misschien heb ik aan mijn eigen potjes jam wel genoeg (misschien moet ik die hier verkopen voor 2,50 euro per potje).
Het brede pad wordt steeds smaller en eigenlijk tot Bergen aan Zee lopen we over een smal zandpad, dit eerste deel van deze etappe raad ik ten zeerste aan. We eten wat nacho’s bij Beachbar Hemingway’s, ik krijg door de naam een herinnering aan Cuba waar Ernest vele cocktails heeft gedronken in ‘El Floridita’ (hierdoor google ik even op Hemingway en ben ik ineens verdwaald in de cocktail die Hemingway zelf heeft uitgevonden: Hemingway Daiquiri. Daarna lees ik ook dat hij ook een elixer heeft verzonnen die: Death in the Afternoon heet. Hier na te lezen). Ik krijg spontaan zin in cocktails, maar ik ben de BOB en ik drink niet als ik rij.
Als we klaar zijn met zitten, vertrekken we richting bushalte. Wonende in Utrecht, snappen we niet zo goed dat de bussen hier maar 1x per uur rijden. We moeten 35 minuten wachten. We besluiten naar de volgende halte te lopen. We moeten nog steeds 30 minuten wachten. We besluiten te gaan liften. Een vrouw kan ons meenemen tot de volgende rotonde (zo’n 5 min verder) Zij vertelt ons dat er helemaal geen bussen rijden. Google zegt wat anders, maar we gaan maar niet tegen haar in, want ze stuurt al zo losjes.. Bij de volgende bushalte proberen we een lift te krijgen richting Egmond. Met onze duim omhoog en gebarend naar rechts stopt een auto. Hij moet niet naar rechts, maar naar Bergen. We doen de deur weer dicht en hij doet hem na 5 sec weer open. “Eh, dames, is Egmond aan de Hoef ook goed?” Ja hoor, weer een stapje dichterbij. Hij neemt ons mee, de linkse rakkers uit Utrecht. Zelf is hij een kapitalist, zegt hij, rijdend in een Toyota Aygo (maar deze blijkt van zijn zoon te zijn. De vrouw, eh, mijn vrouw is weg met onze auto). Zijn vrouw belt, zij kookt wel, dus hij hoeft geen boodschappen te doen. Hij had zojuist aan ons beschreven dat hij de kip heel fijn ging snijden en met een knoflookje, prei en tauge, en zoete sojasaus er een heerlijk maaltje van zou maken. Ik vraag hem, waar in Egmond aan de Hoef handig voor hem is om te keren, maar hij brengt ons helemaal naar Egmond aan Zee. Hij hoeft namelijk geen boodschappen te doen én niet te koken! Met het druilerige weer zijn we hem zeer erkentelijk. We moeten hem beloven dat we door zouden vertellen dat zij in het noorden ook vriendelijk en gastvrij zijn. (bij deze)
Wil je ook het kustpad lopen, dan kun je het boekje kopen (affiliatie link – door die te gebruiken, maar niet per se dit boekje (maar ook andere dingen) te kopen word ik slapend rijk. Lijkt mij HEEEERLIJK)
Amersfoort – Keistad. We zijn er al meerdere malen geweest. Paul en ik zijn er tijdens corona naartoe gefietst voor een weekendje weg, waar we musea hebben bekeken, heerlijk hebben geluncht en uit eten zijn geweest. Het Gelukkigerwijspad start er. Dit keer gingen we voor wat Sint-shoppen.
Onze lieve vrouwe kerk, Amersfoort
What not to miss – Hidden gems:
De Koppelpoort vind ik denk ik het mooiste van Amersfoort.
Daarna de Muurhuizen is ook zeer schattig!
Als vegetariër een goed restaurantje vinden in Amersfoort vind ik altijd lastig.
Dara is ook een van de favoriete voor een heerlijke mezze.
Laatst ook met een vriendinnetje bij het Lokaal gegeten, een vijfgangenmenu van de chef, het was vegan met kaas toe. Ik heb heerlijk gegeten maar ik denk dat ik er liever voor koffie en de overheerlijke zelfgebakken taarten ga!
Creperie hartig en zoet Juffrouw Jacoba zegt natuurlijk al genoeg.
Dan om te shoppen zijn er talloze winkeltjes zoals Blur waar je lekker kunt struinen naar mooie cadeautjes of iets voor jezelf.
Wij zijn ook lang binnen geweest in De Spellenpoort om cadeautjes uit te zoeken (voor onszelf)
Elk jaar weer hoop ik op smeuïge rijpe vijgen uit de tuin. Elk jaar weer in november kom ik erachter dat het dit jaar weer niet is gelukt.
Vijgen uit de tuin scheiden een sap uit dat een soort van lijm is. Veel mensen hebben er last van omdat het de huid kan irriteren. Je kunt handschoentjes aandoen en die erna weggooien.
Mijn recept voor onrijpe vijgen:
– pluk ze van de boom, snij het steeltje er vanaf en maak een kruisje in het kontje, zodat het witte spul eruit kan.
– kook de vijgen 15 minuten, laat ze afkoelen en knijp ze uit, zodat je het water en sap eruit drukt. Kook ze dan in nieuw water nog eens 15 minuten. Nu zijn de vijgen bruikbaar.
– weeg ze, snij ze in stukjes, doe er evenveel geleisuiker bij als dat ze wegen, een scheut port voor de kleur en een theelepeltje kaneel.
– kook ze volgens de verpakking van de geleisuiker en doe in schone potjes
De potjes jam!
Heeft iemand nog ideeën hoe we de vijgen rijp kunnen krijgen? Of nog andere recepten voor groene vijgen?
Paul en ik gaan een keer per jaar op vakantie zonder de kinderen. We gaan in de voorjaarsvakantie vaak samen skiën met de kinderen, in de meivakantie ga ik vaak alleen weg en in de zomer gaan we samen met z’n vieren 2-3 weken weg.
Paul kwam vandaag met het nieuws dat hij volgend jaar op 15 oktober de marathon van Amsterdam wil lopen, maar dat valt precies in de herfstvakantie, dus ik heb gezegd dat we dan wel op vakantie gaan in een land (dat ik nog niet gezien heb) waar op dat moment ook een marathon wordt gehouden. Aangezien de meeste van de marathons net geweest zijn, kunnen we nog niet helemaal kiezen, maar hier zitten wel wat toffe bij.
Op deze website vond ik alle marathons die je kan lopen in Europa / internationaal.
Op de Faroe Islands rennen ze met schapen, aan het plaatje te zien (helaas niet in oktober 2023)
Op Jersey rennen ze zo ongeveer het hele eiland over. (en al op 1 oktober)
Maar de Albatros Adventure Marathons zijn echt het beste. Die in Groenland is voor mij het beste, de polar circle marathon die in oktober gehouden wordt, maar wat nog niet helemaal duidelijk is of het ook in onze vakantieweek gaat zijn. Maar ook De Big Five marathon, een marathon die alleen maar naar beneden gaat (2000 hoogtemeters) de marathon op de chinese muur. Wow, mind blowing!
Wegens omstandigheden ben ik dit weekend alleen in ons vakantiehuis in Lemele. Gisterenavond heerlijk voor de open haard zitten opzoeken wat er allemaal voor moois te doen is in Deventer, waar ik het beste kan parkeren, en wat de leukste winkeltjes zijn.
Bij Saxion kun je parkeren in het weekend, en ook gratis, maar toen ik om 11 uur aankwam werd ik daar door een verkeersregelaar weggestuurd. Ik mocht daar niet meer parkeren, vol. Ietsje verder onder het viaduct is het ook maar 5 minuten lopen voordat je de stadsmuren van Deventer binnenloopt en deze mooi geschilderde huizen ziet.
Waarschijnlijk het meest gefotografeerde huis van DeventerSamen met dezeOp staat wordt de waar goed te koop aangeboden
In Deventer heb je een gedeelte waar de grote ketens zitten, maar die kun je prima overslaan. Er zijn zo veel schattige boetiekjes en kleine winkeltjes waar hippe spullen verkocht worden.
Alternote: mijn absolute nummer 1. Je kunt er kaarten kopen in alle soorten en maten, 99ct per stuk en de 10e is gratis. Maar je kunt er niet alleen kaartjes kopen, ook boekjes, en washi tape, en mooie pennen en en en… Ik was er nu samen met wel 25 anderen. Later toen ze weg waren vroeg ik of het een groep was. De dame vertelde dat ze een groep postcrossers waren. Dat heb ik ook nog een tijd gedaan. Het idee is dat je mensen kaartjes stuurt die je niet kent, en dat je ook weer van hele andere mensen kaarten terugkrijgt. Van over de hele wereld krijg je dan post. Je kan in je beschrijving dan ook nog iets schrijven wat je wil dat ze schrijven, of wat voor kaartje je krijgt. Ik wilde toen graag zwart-wit-kaarten en dat ze me vertelden wat in hun land het beste was om te bezoeken. Maar in de helft van de gevallen was het een willekeurig verhaaltje en kaartje. Toen bedacht ik me, ik ga mijn bekenden gewoon vaker kaartjes sturen, dan krijg ik vast ook kaartjes terug. Vandaar dat ik er een doel van heb gemaakt op mijn duizenddagenproject.
Deventerkoekwinkel: Vandaag heb ik ook deventer koek gekocht. Ik ben benieuwd of ik gewoon veel te veel geld heb uitgegeven aan een ontbijtkoek, of dat het ook echt bijzonder smaakt. Maar het winkeltje is bijzonder kneuterig, en een blik waardig
In De Oude Mosterdfabriek zitten allemaal kleine winkeltjes die zelfgemaakte spulletjes verkopen, kaarsen, kleding, delicatessen, houtplanken enz. De ene mooier dan de ander 😉
Verder moet je de rest van de Walstraat niet overslaan. De Kleine en de Grote Overstraat zijn ook aan te raden om door te struinen!
Walstraat – GolstraatJordenshofje
Helaas mocht ik bovenstaand hofje niet doorlopen, wat ik ook wel begrijp als bewoner (ietsje minder als toerist). Ik was wel nieuwsgierig en ik heb even om het hoekje gegluurd en ook al ben je 20 sec van het winkelgedruis weg, kom je in terecht in een soort stiltezone. Heerlijk!
Museum Geert Groote Huis
In mijn doelenlijst staat ook dat ik 50 musea moet bezoeken (met de museumkaart) en ik loop een beetje achter op schema. In Deventer kon ik kiezen uit:
Museum de Waag – Hier ben ik al een keer eerder geweest, en het pand is geweldig en de vorige tentoonstelling was de moeite waard. Het is een klein museum met 3 zalen. Deze keer vond ik de expositie niet de moeite waard, maar
Het Speelgoedmuseum – vandaag sla ik deze over, maar hier worden allemaal poppenhuizen laten zien, en voor kinderen is het leuk, maar zeker de moeite waard als je een museumkaart hebt
Museum Geert Groote Huis – De reviews op google liegen er niet om. “Als je geen museumkaart hebt is het zonde van je geld”. Degene die me hielp zorgde er voor dat ik bijna niet weg durfde te gaan. Geert Groote was een belangrijke man in de geschiedenis van Deventer, hij was de oprichter van de Moderne Devotie, een interpretatie van de bijbel. Daar heb ik een film over gekeken van 15min en was best interessant, maar daarna had ik geen zin meer in de rest van het museum. Toen ik met mijn jas aan bij de deur stond zei de vrouw dat er beneden ook nog een zaaltje was met een tentoonstelling over de pandemie. Ik had bijna mijn jas weer uitgedaan, omdat ze zo streng keek. We zeiden tegelijk: “U heeft haast” “Ik heb mijn portie museum voor vandaag gehad, bedankt”
Laura en ik zijn ooit begonnen aan het Kustpad. Voor blog-tijdperk. Nu bedenk ik me of ik alle etappes nog in blogvorm ga schrijven (ehh nee). We hebben al van Sluis naar Rockanje gelopen (Kustpad 1) en we moeten daar nog een stuk van. We hebben ook vanaf Hoek van Holland al Kustpad 2 gelopen. Vanmorgen zijn we weer verdergegaan waar we de vorige x zijn geëindigd. (Best logisch) Heemskerk was het eindpunt omdat we vorige x in de bloedhitte hebben gelopen en toen niet meer verder wilden. Vandaag was het een perfecte wandeldag . Laura en ik hebben al lang niet meer gewandeld en er is een hoop gebeurd in de tussentijd, dus we hebben eigenlijk weinig van de omgeving opgemerkt. Waar vorige keren nog wel eens om de 20m werd gezegd dat het zo mooi is, of dat het gras een bijzondere kleur groen was, hebben we nu voornamelijk gemijmerd over het leven en alle hobbels die we op dit moment nemen en ook de fijne afdalingen die we nemen van die hobbels 🙂
Pauzeplek met de Aziatische roodkopeend (volgens Laura)PaardenbillenPaddenstoelen (hihi)Thee drinken in een boomDe zee!Dit hebben we tot nu toe al van het Kustpad gelopen!
We vroegen onze host of ze Kosovaars is, maar dat bleek een ingewikkelde vraag en hadden we ons beter ingelezen, was de vraag wellicht onnodig geweest. In Kosovo is meer dan 90% Albanees en woonachtig in Kosovo. Er wordt hier dan ook Albanees sproken. Falimenderit komt dus ook hier nog van pas.
We hebben hier goddelijk geslapen: een groot bed en een dekbed. De laatste dagen hebben we alleen een laken en deken gehad, waarbij als je je omdraaide je met je blote vel tegen die deken aankwam, en het laken losmaakte aan de achterkant, en de ander van de deken en laken ontdeed. Hier dus een echt dekbed. Een grote, zodat Paul zich kan inrollen en ik ook en we elkaar niet lastigvallen. Ook kregen we zomaar een uur extra vannacht.
Het ontbijt
Gisteren werden we nog even opgeschrikt door een schorpioenen. Het bleek een zwarte Europese schorpioen te zijn, die niet meer doet dan een steek van een bij.
4cm groot, we hebben hem maar even buitengezet.
Vandaag moesten we even ons hoofd leeglopen, en we liepen vanaf ons kasteeltje de bergen in over paden waar Google maps nog nooit van gehoord heeft, laat staan een andere wandelapp die we op onze telefoon hebben. We lopen over modderige koeienpaadjes en kriskras door het bos. We zien een man op een ezel en hopen dat we de weg die wel op Google staat weer vinden. Anderhalf uur later zitten we lekker in het zonnetje op ons balkon te genieten van ons avontuur.
Is dit een pad?Je ziet niet zo hoe steil het hier is.Modderweggetje
We komen nog een meneer tegen en we vragen wat hij doet. Wij begrijpen hem niet, en hij ons niet, maar we krijgen een appel van hem en hij lacht zeer vriendelijk. Of we nog meer willen. Nee dank je, faliminderet.
De appelman
We genieten van een potje Wingspan op onze telefoon, tegen elkaar, en daarna van onze laatste middag van de vakantie. Dit hadden we wel nodig na alle drukte van deze week. Maar wat een fijne mensen hebben we ontmoet en wat is dit een mooie omgeving!