Kustpad 3 – Ferwert – Lauwersoog

Afgelopen weekend liepen we 2 etappes van het Kustpad 3

Het was koud. Kouder denk ik dan de etappes die we in 2024 en 2025 liepen. Maar we waren voorbereid dit keer.

Ferwert, de start

We zien heel veel weiland, heel veel dijk, en heel veel horizon.

De hoogste terp van Nederland
Een warme drank op een koud bankje
Een warme drank in een supermarkt

In Holwerd aangekomen bleek dat niets open was, wat op een warm en gezellig restaurant leek. We moesten wat tijd overbruggen voordat we bij vrienden op de fiets aan mochten komen. Gelukkig bood de spar een warme drank en een stuk oranjekoek.

Ons onderkomen

We werden verwend met een drie gangen diner en we sliepen in dit mooie bed. Laura gaf me een attentie voor het organiseren van het alles ❤️❤️ (een van haar duizenddagenprojectdoelen) De Andere Krant sierde het nachtkastje, maar die hebben we even ingekeken en weer weggelegd. Interessant. We zien onderweg wel meer voorbij komen.

Brr

Mooie plaatsnamen hier.

Blij!
Niet zo blij
Hier moeten we heen
Hier kwamen we vandaan

Vrijwel geen horeca onderweg. Maar gelukkig sloten we de twee etappes af met een warm drankje in Lauwersoog.

Tussen de twee rode strepen liepen we!

De dingen die ik doe

Slechts drie dingen gepost in 2025. Toch eigenlijk best wel jammer. Al was ik natuurlijk heel erg druk met het organiseren van onze bruiloft. Daarnaast ook wel weer heel erg druk met de drie vakanties die er achteraan kwamen. Suriname, Wandelen richting Istanbul van Spa naar Trier en Cambodja. De verhalen die deelde ik dan ook niet hier, maar op Polarsteps. Lees vooral de verhalen daar. De wandeltocht die we naar Istanbul ondernemen die staat daar ook helemaal op, dus die deel ik ook hier niet meer.

Ik ben ook nog veel bezig met mijn duizenddagenproject 6. Doel nummer 14 heb ik zojuist besteld op werkplaats voor geluk. Ik ben er heel erg nieuwsgierig naar. Maar daarover misschien later meer. Ik ben ook bezig met het kijken van films. Omdat mijn project op 5 juni 2026 stopt, zijn er nog een aantal dingen waar een beetje haast bij is. De films kijken is er een van. Ik heb nu 152 van de 200 films gekeken. Dat houdt in dat ik ongeveer elke 2,5 dag een film moet kijken. (willen, niet moeten). Ik vind het leuk. Ik vind het een uitdaging. Nu kwam er vandaag een mailtje in mijn postvak; eentje van Anke van Delden, iemand die mij enorm inspireert. Ik heb al vaker projecten bij haar gekocht om met Paul leuke dingen te doen, en net even samen uit de comfortzone getrokken te worden. Echt leuk, en een aanrader. Helemaal nu je het kan proberen, en achteraf ervoor kunt betalen. Nu dan ook mijn duizenddagenproject. Ik werd genoemd in de nieuwsbrief (meer motivatie mail) van Marielle Tromp. Stiekem had ik gehoopt dat dat weer een beetje leven in de verkoop van mijn duizenddagenprojectpakketjes zou stoppen, maar dat blijkt (nog niet) het geval. Ik wil er nog 5 verkopen (om de verkoop van 100 pakketten te halen) voor 5 juni 2026, want ook dat is een van mijn duizenddagenprojectdoelen.

Wordt vervolgd.

Lolly Slice

Na mijn bezoek naar Nieuw Zeeland hou ik heel erg van slices. Nu ga ik weer een nieuw recept proberen! De Lolly slice (al noemde ik m de jolly slice)

Hij zag er zo lekker fleurig uit op de plaatjes. Nu weet ik niet zo goed wat fruit puffs zijn, maar ik heb maar gewoon paasschuimpjes genomen.

Ik serveerde de lolly jolly slice op mijn halve verjaardag, samen met cocktails met Cointreau en Malibu 🙂

  • 1 pak Mariakoekjes (250 gr)
  • 120 gr Boter
  • 1/2 blik Gecondenseerde melk
  • 150 gr schuimpjes (fruit puffs)
  • bakje kokos

INSTRUCTIES

  1. Smelt de boter en de gecondenseerde melk
  2. Voeg de koekjes toe aan bovenstaand mengsel
  3. Voeg de schuimpjes toe en roer goed
  4. Als het allemaal is samengevoegd, maak twee rollen en gebruik je handen om het stevig te maken.
  5. Rol de rollen door de kokos en zorg dat het overal zit. Dan in vershoudfolie rollen en minimaal 1 uur in de koelkast.
  6. Als het geserveerd moet worden in schijven van ongeveer 2 cm snijden
Ik moest hiervoor wat paashazen onthoofden
Kokos maakt alles beter.

Kustpad 3 – St Anna Parochie – Ferwert

Vanmorgen werden we wakker in een heerlijk bed en werd er op onze kamer een nog heerlijker ontbijt geserveerd!

Wat een luxe

We vergaten bijna te betalen en gingen vol goede moed weer op pad. Vandaag zou de zon gaan schijnen. Niets aan de lucht lijkt erop dat het op gaat klaren dus wij lopen over de Oude Bildtdijk in plaats van langs de Waddenzee. We worden zo hartelijk begroet door alle mensen waarbij we naar binnen kijken. Mensen zwaaien met hun hele arm de lucht in, hun hele arm! Echt! Anyway langs deze dijk staan allemaal toffe schattige kleine en grote huizen, deels verzakt, sommige zeer verzorgd andere zeer onverzorgd. We kijken graag naar binnen en zwaaien enthousiast terug als er iemand zwaait.

Huis met schattige camper 🙂

We lopen langs een boerderij en er begint me wat te dagen. Mijn vader heeft in 2018 een graancirkel gemaakt in dit dorp in het kader van Leeuwarden culturele hoofdstad. Ineens zag ik de boerderij waar we die cirkel toen gemaakt hebben!

Van de familie Swart

Vandaag was het vooral rechttoe-rechtaan langs die dijk. Daarna opwarmen bij Wad Noflik in Oude Bildtzijl. Toen we weer probeerden op de route te komen, moesten we oppassen voor ijspegels…

Mmm warm
Spannend!

Na een klein stukje dit, besloten we toch maar niet onder de windmolens door te lopen om prince of persia praktijken te voorkomen.

Zoiets stel ik me voor…

We gingen plassen bij de pannenkoekentrein. Om ons zo voor te bereiden om onze terugreis!

Nog wat plaatjes:

Pannenkoekentrein
Franeker – Ferwert
Wind viel voor ons gelukkig mee, maar dit boompje laat wat anders zien
Thee in een bushokje uit de wind
Winter wonderland
Marrum

Nederlands Kustpad etappe 3 – Franeker – St Anna Parochie

Vroeg zijn we vertrokken uit Utrecht. Een kleine 3 uur later komen we aan in Franeker. “Waar is het planetarium?” Wordt er gelijk aan ons gevraagd. Wij weten het ook niet en gaan op pad. De mist in!

Franeker uit
Het uitzicht van vandaag is meestal dit
Lunchpauze

We denken dat de wereld stopt na de mist, maar er blijkt toch steeds wat te komen. We lopen, we lunchen. We bibberen. We zien schapen en paarden. We worden begroet door alle mensen die we tegenkomen en dat is gezellig!

De eerste ijsdag sinds 2 jaar

Alles is bevroren en op alles zit rijp.. Dat geeft prachtige plaatjes!

Zoiets
En deze
🙂

We worden hartelijk ontvangen in de Postduif in St Jacobiparochie. We drinken thee en warme chocolademelk. We zijn tot op het bot koud. Om 17u zijn we welkom bij onze vrienden op de fiets. Het schemert al als we door de mist de enorme boerderij in de mist zien opdoemen. “Uilenburgh”.

Hier slapen we
Brr

We slapen op een mooie kamer. Het is zeer goed georganiseerd, voor een vrienden op de fiets. In de kamer zijn allemaal schattige uitjes verstopt. We hebben een heerlijk bed en een heerlijke douche! Voor ons avondeten hoeven we alleen maar aan te schuiven. Fusili met paddestoelen, pindasaus, cassave, gebakken uitjes en sla. Courgettesoep vooraf en ijs met stoofpeertjes toe. Compleet toch? Hier nog wat kiekjes van de dag!

Bru!
Pijn.
Kleine wereld
Ice ice baby

Zuiderzeepad – Harderwijk – Nunspeet

Op 16 oktober 2024 liepen we op een mooie zonnige herfstdag over de promenade van Harderwijk, door het kabouterbos van Nunspeet. We zagen vele paarden onderweg en liepen over de heide. We konden zelfs even zonder jas!

Harderwijk haven
Psst Paarden
De herfst is begonnen
Heide zonder jas
Kabouterbos
Het resultaat na vandaag!

Etappe 16 – Zichem– Diest– wandelen naar Griekenland

We zouden niet te laat opstaan en vertrekken en dan wel de lange route gaan doen. Half 11 lopen we weg. Dit keer hebben we wel al koffie en ontbijt op. Het is warm. De eerste 10 km lopen we zonder zitten. Wel af en toe wat water. We lopen langs Scherpenheuvel, wat wel echt een ding is. Een bedevaartsoord waar van alle kanten mensen naartoe komen fietsen of wandelen, dat mochten we niet missen. Paul kocht daar een 0-eurobiljet.

Scherpenheuvel bedevaart en toeristenoord

We wandelen verder richting Diest. We missen een bordje waardoor we veel langer over asfalt lopen dan we leuk vinden. Uiteindelijk komen we op een landweggetje en vinden we een bankje. Helaas eentje in de zon, maar we willen even lunchen. We lopen omhoog waar vroeger een Galgenberg was.

Niet lang daarna zien we een tuin vol met kabouters! Daar zit veel geld en energie in! We lopen de lange route in de hoop nog door wat bos te komen, maar dat zit er niet echt in. We lopen wel door een paar wegen die aan het oog onttrokken zijn en dus lekker beschut zijn. Paul helpt nog een jongetje met zijn rem op zijn bmx-fiets. Toen hij wegfietste zei hij, “dodelijke groetjes”

Onderweg zien we van verre al diverse mensen aan een parachute hangen. Later zien we ze ook een aantal keer uit het vliegtuig springen. Wel spectaculair om te zien!

We strijken neer op een terrasje in Diest, het einde van de minivakantie. Morgen weer aan het werk.

Mooie treinstations!

De trein naar Antwerpen rijdt wel, maar de trein verder naar Rotterdam is vervallen. Nu hopen we via stoptreinen die bloedheet zijn (gratis wellness zei de conducteur net) in Utrecht te komen uiteindelijk.

Etappe 15 – Westerlo – Zichem – wandelen naar Griekenland

Vanmorgen hebben we een stuk van de GR5 gemist omdat we naar de supermarkt gingen. Het gebrek aan ontbijt zorgde voor honger tijdens het boodschappen doen. We hebben dus veel te veel gehaald. Op een bankje aten we wat fruit en yoghurt. We liepen snel verder om ergens in het bos koffie te kunnen drinken. Dichtbij een Lourdes- grot deden we dat.

We krijgen onderweg redelijk wat aanspraak. Een stel had wel 700km in Duitsland gelopen (400km zei zijn vrouw, “je mag een beetje overdrijven toch?”) en door ons te zien hadden ze wel zin weer in een nieuwe wandeling. Iemand wandelde terug van Santiago naar Egmond en zat op z’n gemak op zijn tas een beetje havermout te eten. Hij vertelde over planning, over slapen in het hostel in Parijs bij de Sacré Coeur. Ze schijnen daar mensen nodig te hebben om ‘s nachts een uurtje te bidden daar en daarom kun je daar dan heel goedkoop overnachten. Wandelnetwerk Vlaanderen hadden een route uitgezet, dus ineens was het heel druk. Toen wij ‘de verkeerde kant’ op gingen, werden we teruggeroepen omdat mensen dachten dat wij een bordje hadden gemist! Zo zoet!

We bespreken de dingen van het leven. Hoe houden we het leuk, wat gaan we verbouwen, hoe onderhouden we vriendschappen, bruiloft, die dingen.

De route vandaag is prachtig! Mooier misschien nog wel dan gisteren. Er komt wat glooiing in het landschap. We zien veel Maria’s en naast de abdij van Averbode is een soort tuin aangelegd met de zeven weeën van Maria, wat dat ook mag betekenen.

Bij de abdij nemen we wederom een proeverijtje, maar het donkere bier is op bij Paul dus hij krijgt een derde biertje naar keuze. Na de biertjes moeten we nog 7km en die zijn wat zwaarder!

Zeker als we dit soort dingen moeten beklimmen

Ze gaan wat langzaam. We vinden een geocache en lopen door een soort van wet-land met een vogelhut ( vogels zijn nergens te bekennen met deze hitte) naar station Zichem, waarnaast een enorme tuin ligt, met tuinhuis en stookplaats en keuken en douche en konijnen en kippen. We slapen hier dus wederom met Welcome to my garden. Gratis overnachten in de tuin bij mensen. Zooo ontzettend gastvrij!

Onze tuin bij Nancy en Rudy

Etappe 14 – Vorselaar – Westerlo – wandelen naar Griekenland

Koffie!

Vanmorgen vertrokken van Camping de zeven geitjes (met negen geitjes). Paul had lekker koffie gezet en we douchten het geld op dat we op de douchekaart hadden gezet.
De conciërge legt ons nog even uit hoe we moeten lopen, we luisteren netjes tot hij is uitgepraat en kiezen onze eigen weg. Herentals heeft een supermarkt en koffie. We kletsen wat met de serveerster: “lekker aan het stappen?” Ook in de supermarkt maken we een praatje, maar ze wil vooral weten wat er in onze tas zit, misschien hebben we wel gestolen. Toen dat niet het geval was, mochten we verder.

We kochten wel bonbonnekes, omdat we (ik) het Belgiëkwartet compleet wilde hebben. Tijdens de koffie regent het wat, maar daarna is het nog niet echt de moeite om een regenjas te pakken. Tijdens de lunch moeten we er toch echt aan geloven: de poncho en de regenjas. We lunchen met nectarines en broodjes met kaas.

Regenlunch

Vandaag hebben we een prachtige route. Weinig asfalt en veel afwisselende paadjes. Langs kanaal, rivier, velden, smalle en brede bospaden. Heerlijk! Dan bij 18km willen mijn voeten niet meer. Met uitzicht op de abdij van Tongerlo eten we wat bonbonnetjes. De abdij is echt heel indrukwekkend als we er later langs lopen.

Abdij van Tongerlo

Nog een paar kilometer en we zijn bij onze tuin. Welcome-to-my-gardenhosts Jan en Sandra heten ons welkom met een cola en ‘tandenbrekers’, iets van taaie kokoskoeken. Best wel lekker. Jan brouwt zijn eigen bier en wil dat graag met ons delen.

Dit bleek op een mierennest te staan, dus we hebben m verplaatst

We zetten de tent op, (chillen wat in een hangmat) douchen en gaan op zoek naar eten. Frutkot moet t worden. De kaaskroket is het einde, maar de friet is niet zo om over naar huis te schrijven helaas.

Deel 4 van het kwartet!

We fietsen nog even langs het gemeentehuis, dat erg indrukwekkend is (het enige wat indrukwekkend is in Westerlo volgens Jan) en strijken neer in de tuin.

Gemeentehuis van Westerlo

Ik spring nog een beetje op de trampoline en schrijf dit verhaal in de hangmat. We genieten ervan dat Sandra drie Colombianen aan het halen is (die logeren hier ook nog, maar dan in het huis vanwege een folklorefestival of iets dergelijks) en dat we dus lekker op ons gemak kunnen scharrelen in de tuin.

Doei!