Op 16 oktober 2024 liepen we op een mooie zonnige herfstdag over de promenade van Harderwijk, door het kabouterbos van Nunspeet. We zagen vele paarden onderweg en liepen over de heide. We konden zelfs even zonder jas!
Vanmorgen vertrokken van Camping de zeven geitjes (met negen geitjes). Paul had lekker koffie gezet en we douchten het geld op dat we op de douchekaart hadden gezet.
De conciërge legt ons nog even uit hoe we moeten lopen, we luisteren netjes tot hij is uitgepraat en kiezen onze eigen weg. Herentals heeft een supermarkt en koffie. We kletsen wat met de serveerster: “lekker aan het stappen?” Ook in de supermarkt maken we een praatje, maar ze wil vooral weten wat er in onze tas zit, misschien hebben we wel gestolen. Toen dat niet het geval was, mochten we verder.
We kochten wel bonbonnekes, omdat we (ik) het Belgiëkwartet compleet wilde hebben. Tijdens de koffie regent het wat, maar daarna is het nog niet echt de moeite om een regenjas te pakken. Tijdens de lunch moeten we er toch echt aan geloven: de poncho en de regenjas. We lunchen met nectarines en broodjes met kaas.
Vandaag hebben we een prachtige route. Weinig asfalt en veel afwisselende paadjes. Langs kanaal, rivier, velden, smalle en brede bospaden. Heerlijk! Dan bij 18km willen mijn voeten niet meer. Met uitzicht op de abdij van Tongerlo eten we wat bonbonnetjes. De abdij is echt heel indrukwekkend als we er later langs lopen.
Nog een paar kilometer en we zijn bij onze tuin. Welcome-to-my-gardenhosts Jan en Sandra heten ons welkom met een cola en ‘tandenbrekers’, iets van taaie kokoskoeken. Best wel lekker. Jan brouwt zijn eigen bier en wil dat graag met ons delen.
We zetten de tent op, (chillen wat in een hangmat) douchen en gaan op zoek naar eten. Frutkot moet t worden. De kaaskroket is het einde, maar de friet is niet zo om over naar huis te schrijven helaas.
We fietsen nog even langs het gemeentehuis, dat erg indrukwekkend is (het enige wat indrukwekkend is in Westerlo volgens Jan) en strijken neer in de tuin.
Ik spring nog een beetje op de trampoline en schrijf dit verhaal in de hangmat. We genieten ervan dat Sandra drie Colombianen aan het halen is (die logeren hier ook nog, maar dan in het huis vanwege een folklorefestival of iets dergelijks) en dat we dus lekker op ons gemak kunnen scharrelen in de tuin.
Vannacht een goede nacht gehad! We lagen er om half 10 in en ik ben volgens mij gelijk in slaap gevallen. We hoorden nog wel geritsel en een uil schreeuwen in het bos.
‘s Morgens kregen we van Chris een kopje koffie, hoewel Paul al klaar zat om zelf koffie te zetten. Hond Max zat nog even te bedelen.
We gaan uiteindelijk pas om half 11 weg. 18 km voor de boeg. Na 4 km was er al tijd voor koffie. Het koekje hebben we bewaard voor later, het plakje cake (we kregen dubbel) hebben we wel gelijk opgegeten.
We lopen door bos en door veld, we hebben goede gesprekken en het is zalig weer! (Om op z’n Vlaams te spreken)
We komen bij Den Herberg, onze tweede stopplaats. Wederom 5km voor het einde nemen we al een alcoholische versnapering.
We zien nog een oud klooster waar we een geocache vinden.
We lopen ineens over een veld met paarse heide en er vliegen drie kwartels op! Heel gaaf. We belanden op de camping, de zeven geitjes, waar ze negen geitjes hebben. Twee miniminimini… We zetten onze tent op, douchen, en koken een prutje, tortellini met rode saus en een paprika, vooraf worteltjes en een half eitje met salie (gevonden in de tuin van de conciërge van de camping).
Vandaag zijn we met de trein naar station Noorderkempen gegaan om vanaf daar de GR5 weer op te pikken. De vorige etappe was in april, met Pasen, dus het mocht wel weer. We gaan 5 etappes lopen.
We lopen door het dorp Brecht wat al bekend terrein is. De vorige x was hier een groots dorpsfeest aan de hand. Nu was er in Brecht niets te beleven. Snel liepen we het dorpje uit, en liepen we in het bos. Eigenlijk ging het allemaal heel snel. Er stond ook maar 15km op de teller (wordt altijd meer, uiteindelijk bijna 18 gelopen). We liepen door wat open landschap en afgewisseld met bos. Toen zei Paul ineens: “zag je dat?” Een reetje schoot het bospad over. We liepen wat rustiger verder, gingen nog op zoek naar pootafdrukken, vroegen ons af wat de wolvenstand in België is en hadden ineens een stare-down met het reetje. Wat verder in het bos, maar hij keek ons LANG aan!
We vervolgden onze weg naar de abdij en café van Westmalle, waar we een proeverijtje deden.
Omdat we deze vijf dagen gaan kamperen, is het belangrijk om dingen van weinig gewicht mee te nemen. We hebben samen op een avond alles gewogen. Van onderbroeken tot pennen, van slaapzak tot bestek. We zijn nu echte pro’s aan het worden. Omdat er natuurlijk vermaak mee moet, is het etui-tje met kaarten en dobbelstenen (110gr) vervangen door alleen een doosje minidobbelstenen (5gr). Mijn bulletjournal en etui wogen 610 gr. Nu neem ik alleen een notitieboekje en een pen mee van 35 gram. Al met al zorgt het er voor dat ik nu een tas (zonder eten of drinken) van 7 kilo heb. Paul draagt de tent en het kooksetje, ik heb EHBO en zonnebrand.
Vannacht slapen we in de tuin bij mensen. We kamperen in de tuin. De website Welcometomygarden zorgt daarvoor. Het is een soort Couchsurfing voor mensen met een tent.
Er is een composttoilet achter in de tuin en we hebben op zonne-energie midden op het terras gedoucht. Ze deden even de gordijnen dicht zodat we wat privacy hebben. Dit ging wel even buiten onze comfortzone, maar was heerlijk nadat we gedoucht hadden.
Als klap op de vuurpijl kregen we ook nog wafels. En hun hond ging naast ons zitten om te smeken of hij ook wat mocht. Het Belgiëkwartet is dus al bijna compleet!
Deze taart van Jumbo hebben Marijne en ik voor haar verjaardag gemaakt. Een x per jaar bakken we samen een taart voor haar verjaardag, dan kijken we een film terwijl we aan het wachten zijn op de oven.
INGREDIËNTEN:
Met Mirko en Olav hebben we een soort van eetclub. We proberen te koken in het land waar we het laatst op vakantie zijn geweest. Wij zijn in de herfstvakantie naar Cyprus geweest, dus we zorgden voor Cypriotisch eten.
We begonnen met dukka, brood dippen in olijfolie en een kruidenmengel. Mmm
Het recept vind je hier.
In Corona begon ik met Laura aan het Utrechtpad – daarna aan het kustpad en nu zijn we ambitieus geworden en hebben we een rondje Nederland op de planning staan. Dit is etappe 3 van het Zuiderzeepad, dat langs de vroegere Zuiderzee gaat.
We liepen van Nijkerk naar Ermelo waar we op de thee gingen bij Jeanine.
In maart 2021 zijn Laura en ik begonnen in Sluis aan het Kustpad 1, we liepen van Sluis naar Hoek van Holland. We hebben van Hoek van Holland naar Den Helder gelopen. En nu steken we vanaf Callantsoog over naar Friesland over de afsluitdijk. Deze is al een paar jaar dicht door renovatie.
Vandaag liepen we van Anna Paulowna naar Hippolytushoef. We vielen met onze neus in de boter, vanwege de bloemendagen aldaar. Hele dorp in rep en roer. We liepen in januari de etappe naar Anna Paulowna en toen werd er al in het café gepraat over de bloemendagen. Een soort corso maar dan met mozaïek en in tuinen.
Ze zeggen dat er 10.000 bloemblaadjes per m2 zitten. Wat een werk. Na een oliebol lopen we richting het startpunt van de route.
Het waait heel hard, maar we hebben een zonnetje en mooie uitzichten. We drinken een kopje thee in Van Ewijcksluis. We moeten een heel stuk over de dijk, maar later verhuizen we naar de weg ernaast, omdat het daar een stuk minder waait.
We vertrokken om 10 uur uit Hoogstraten. Liever hadden we nog net iets langer uitgeslapen, maar we moesten uitchecken. Dan krijg je dat. Het zou de hele dag met bakken uit de lucht komen, maar nu bleek het pas om 16u te gaan regenen. Dan zouden we al lang in de trein terug zitten. Mooi meegenomen!
We ontbijten heerlijk en gaan op pad. We zien vooral veel akkers. En in de verte zelfs een streepje zon!
Ik vond weer diverse dieren langs de weg. Dit kalfje, een paar paarden en geitjes die scheten lieten.
Na drie dagen wandelen zijn de gedachten wel wat tot rust gekomen. De gedachten gaan weer naar: “hoe ziet volgende week eruit”. Hoe zou drie weken wandelen eruit zien in mijn hoofd? Als het stil is, gaan mijn gedachten naar het gevoel in mijn voeten, brandend pijnlijk, maar dan ook weer naar mijn ademhaling, waardoor het verdacht minder pijn doet. Pijn blijft iets interessants.
We zijn in België, dus we willen dit avontuur afsluiten met een lekker biertje. Station Noorderkempen ligt tussen weiland en snelweg, we lopen dus naar Brecht. Nietsvermoedend lopen we het grootste feest van het jaar in.
Er bleek een recordpoging breien te zijn gehouden. Er waren bandjes en biertjes. Wij vonden een plekje en raakten aan de praat.
Mijn gezicht straalt, biertje in mijn hand, ik voel in mijn voeten geen pijn meer en we huppelen zowat terug naar het station door de hernieuwde energie van Brecht.
We hebben in totaal vandaag 51 vogelsoorten geteld, waaronder de ijsvogel!
Met de kilometers in Utrecht erbij hebben we dit weekend 66,99km gelopen!
Na een heerlijk ontbijt (helaas niet echt pasig) vertrokken we richting Hoogstraten. Na etappe 9 van 24km (en nog twee naar het station in Utrecht) was mijn heup niet helemaal eens met nog een dag wandelen. Met een beetje hulp van een roze snoepje en wat zonnestralen ging het eigenlijk best goed!
Ik had via knooppunten op de website van België Wandelknooppunt.be een mooie kaart gemaakt over zoveel mogelijk onverharde wegen. Het was mooi bosrijk, maar ook wel wat drassig hier en daar. Niet zo erg als etappe 9. De knooppunten hier zijn trouwens veel zichtbaarder dan in Nederland, dat is fijn.
17 km later kwamen we in Hoogstraten en en toen begon het te zeiken van de regen. We hebben een simpele maaltijd gegeten in een lokale bistro. Hoogstraten is een nogal villa-rijk gebeuren, dus een café waar we met onze moddervoeten naar binnen mochten was wat lastig te vinden. De donsjackies, de beige broeken en kekke schoentjes vliegen hier om de oren (onder de paraplu)
