Geen categorie – Pagina 9

Kustpad 2 – etappe 9 (deel 1) Egmond aan Zee – Bergen aan Zee

Met de auto zijn we vanmorgen naar Egmond aan Zee vertrokken. Omdat het weer er het begin van de middag slecht uitzag, besloten we een korte wandeling te doen. Vandaag was uiteindelijk 8,6km, maar we zijn weer een beetje richting het noorden gekomen.

Het weer was prachtig. Vanuit Egmond loop je niet het panoramapad, maar zo’n honderd meter verderop. Er liggen hier allemaal volkstuintjes die hun waar verkopen, maar omdat het einde seizoen is, liggen er eigenlijk alleen nog maar aardappels en ingemaakte waar, zoals jam, adjar en ingemaakte courgette. Ik moet volgende x echt een paar losse euro’s meenemen om eens wat mee te nemen. Maar misschien heb ik aan mijn eigen potjes jam wel genoeg (misschien moet ik die hier verkopen voor 2,50 euro per potje).

Het brede pad wordt steeds smaller en eigenlijk tot Bergen aan Zee lopen we over een smal zandpad, dit eerste deel van deze etappe raad ik ten zeerste aan. We eten wat nacho’s bij Beachbar Hemingway’s, ik krijg door de naam een herinnering aan Cuba waar Ernest vele cocktails heeft gedronken in ‘El Floridita’ (hierdoor google ik even op Hemingway en ben ik ineens verdwaald in de cocktail die Hemingway zelf heeft uitgevonden: Hemingway Daiquiri. Daarna lees ik ook dat hij ook een elixer heeft verzonnen die: Death in the Afternoon heet. Hier na te lezen). Ik krijg spontaan zin in cocktails, maar ik ben de BOB en ik drink niet als ik rij.

Als we klaar zijn met zitten, vertrekken we richting bushalte. Wonende in Utrecht, snappen we niet zo goed dat de bussen hier maar 1x per uur rijden. We moeten 35 minuten wachten. We besluiten naar de volgende halte te lopen. We moeten nog steeds 30 minuten wachten. We besluiten te gaan liften. Een vrouw kan ons meenemen tot de volgende rotonde (zo’n 5 min verder) Zij vertelt ons dat er helemaal geen bussen rijden. Google zegt wat anders, maar we gaan maar niet tegen haar in, want ze stuurt al zo losjes.. Bij de volgende bushalte proberen we een lift te krijgen richting Egmond. Met onze duim omhoog en gebarend naar rechts stopt een auto. Hij moet niet naar rechts, maar naar Bergen. We doen de deur weer dicht en hij doet hem na 5 sec weer open. “Eh, dames, is Egmond aan de Hoef ook goed?” Ja hoor, weer een stapje dichterbij. Hij neemt ons mee, de linkse rakkers uit Utrecht. Zelf is hij een kapitalist, zegt hij, rijdend in een Toyota Aygo (maar deze blijkt van zijn zoon te zijn. De vrouw, eh, mijn vrouw is weg met onze auto). Zijn vrouw belt, zij kookt wel, dus hij hoeft geen boodschappen te doen. Hij had zojuist aan ons beschreven dat hij de kip heel fijn ging snijden en met een knoflookje, prei en tauge, en zoete sojasaus er een heerlijk maaltje van zou maken. Ik vraag hem, waar in Egmond aan de Hoef handig voor hem is om te keren, maar hij brengt ons helemaal naar Egmond aan Zee. Hij hoeft namelijk geen boodschappen te doen én niet te koken! Met het druilerige weer zijn we hem zeer erkentelijk. We moeten hem beloven dat we door zouden vertellen dat zij in het noorden ook vriendelijk en gastvrij zijn. (bij deze)

Wil je ook het kustpad lopen, dan kun je het boekje kopen (affiliatie link – door die te gebruiken, maar niet per se dit boekje (maar ook andere dingen) te kopen word ik slapend rijk. Lijkt mij HEEEERLIJK)

Amersfoort ontdekken – Hidden Gems

Amersfoort – Keistad. We zijn er al meerdere malen geweest. Paul en ik zijn er tijdens corona naartoe gefietst voor een weekendje weg, waar we musea hebben bekeken, heerlijk hebben geluncht en uit eten zijn geweest. Het Gelukkigerwijspad start er. Dit keer gingen we voor wat Sint-shoppen.

What not to miss – Hidden gems:

De Koppelpoort vind ik denk ik het mooiste van Amersfoort.
Daarna de Muurhuizen is ook zeer schattig!
Als vegetariër een goed restaurantje vinden in Amersfoort vind ik altijd lastig.
- Enorme porties krijg je bij ’t Lieve Vrouwtje
- Dara is ook een van de favoriete voor een heerlijke mezze.
- Laatst ook met een vriendinnetje bij het Lokaal gegeten, een vijfgangenmenu van de chef, het was vegan met kaas toe. Ik heb heerlijk gegeten maar ik denk dat ik er liever voor koffie en de overheerlijke zelfgebakken taarten ga!
- Creperie hartig en zoet Juffrouw Jacoba zegt natuurlijk al genoeg.
- Dan om te shoppen zijn er talloze winkeltjes zoals Blur waar je lekker kunt struinen naar mooie cadeautjes of iets voor jezelf.
- Wij zijn ook lang binnen geweest in De Spellenpoort om cadeautjes uit te zoeken (voor onszelf)
- Buuf in de Serre en Coffee Corazon staan nog op mijn wensenlijstje
- We zijn ook naar Kunsthal Kade geweest, het is een prachtig gebouw!
- Ook het Mondriaanhuis vond ik een aanrader.

Hebben jullie nog meer aanraders?

Wat doe je met onrijpe vijgen uit de tuin?

Elk jaar weer hoop ik op smeuïge rijpe vijgen uit de tuin. Elk jaar weer in november kom ik erachter dat het dit jaar weer niet is gelukt.

Vijgen uit de tuin scheiden een sap uit dat een soort van lijm is. Veel mensen hebben er last van omdat het de huid kan irriteren. Je kunt handschoentjes aandoen en die erna weggooien.

Mijn recept voor onrijpe vijgen:

– pluk ze van de boom, snij het steeltje er vanaf en maak een kruisje in het kontje, zodat het witte spul eruit kan.

– kook de vijgen 15 minuten, laat ze afkoelen en knijp ze uit, zodat je het water en sap eruit drukt. Kook ze dan in nieuw water nog eens 15 minuten. Nu zijn de vijgen bruikbaar.

– weeg ze, snij ze in stukjes, doe er evenveel geleisuiker bij als dat ze wegen, een scheut port voor de kleur en een theelepeltje kaneel.

– kook ze volgens de verpakking van de geleisuiker en doe in schone potjes

Heeft iemand nog ideeën hoe we de vijgen rijp kunnen krijgen? Of nog andere recepten voor groene vijgen?

Deventer – Hidden gems – Hotspots

Wegens omstandigheden ben ik dit weekend alleen in ons vakantiehuis in Lemele. Gisterenavond heerlijk voor de open haard zitten opzoeken wat er allemaal voor moois te doen is in Deventer, waar ik het beste kan parkeren, en wat de leukste winkeltjes zijn.

Bij Saxion kun je parkeren in het weekend, en ook gratis, maar toen ik om 11 uur aankwam werd ik daar door een verkeersregelaar weggestuurd. Ik mocht daar niet meer parkeren, vol. Ietsje verder onder het viaduct is het ook maar 5 minuten lopen voordat je de stadsmuren van Deventer binnenloopt en deze mooi geschilderde huizen ziet.

Waarschijnlijk het meest gefotografeerde huis van Deventer

Op staat wordt de waar goed te koop aangeboden

In Deventer heb je een gedeelte waar de grote ketens zitten, maar die kun je prima overslaan. Er zijn zo veel schattige boetiekjes en kleine winkeltjes waar hippe spullen verkocht worden.

Alternote: mijn absolute nummer 1. Je kunt er kaarten kopen in alle soorten en maten, 99ct per stuk en de 10e is gratis. Maar je kunt er niet alleen kaartjes kopen, ook boekjes, en washi tape, en mooie pennen en en en… Ik was er nu samen met wel 25 anderen. Later toen ze weg waren vroeg ik of het een groep was. De dame vertelde dat ze een groep postcrossers waren. Dat heb ik ook nog een tijd gedaan. Het idee is dat je mensen kaartjes stuurt die je niet kent, en dat je ook weer van hele andere mensen kaarten terugkrijgt. Van over de hele wereld krijg je dan post. Je kan in je beschrijving dan ook nog iets schrijven wat je wil dat ze schrijven, of wat voor kaartje je krijgt. Ik wilde toen graag zwart-wit-kaarten en dat ze me vertelden wat in hun land het beste was om te bezoeken. Maar in de helft van de gevallen was het een willekeurig verhaaltje en kaartje. Toen bedacht ik me, ik ga mijn bekenden gewoon vaker kaartjes sturen, dan krijg ik vast ook kaartjes terug. Vandaar dat ik er een doel van heb gemaakt op mijn duizenddagenproject.
Deventerkoekwinkel: Vandaag heb ik ook deventer koek gekocht. Ik ben benieuwd of ik gewoon veel te veel geld heb uitgegeven aan een ontbijtkoek, of dat het ook echt bijzonder smaakt. Maar het winkeltje is bijzonder kneuterig, en een blik waardig
De drie ridders: Ook zo’n heerlijk delicatessenwinkeltje.
In De Oude Mosterdfabriek zitten allemaal kleine winkeltjes die zelfgemaakte spulletjes verkopen, kaarsen, kleding, delicatessen, houtplanken enz. De ene mooier dan de ander 😉
Verder moet je de rest van de Walstraat niet overslaan. De Kleine en de Grote Overstraat zijn ook aan te raden om door te struinen!

Helaas mocht ik bovenstaand hofje niet doorlopen, wat ik ook wel begrijp als bewoner (ietsje minder als toerist). Ik was wel nieuwsgierig en ik heb even om het hoekje gegluurd en ook al ben je 20 sec van het winkelgedruis weg, kom je in terecht in een soort stiltezone. Heerlijk!

In mijn doelenlijst staat ook dat ik 50 musea moet bezoeken (met de museumkaart) en ik loop een beetje achter op schema. In Deventer kon ik kiezen uit:

Museum de Waag – Hier ben ik al een keer eerder geweest, en het pand is geweldig en de vorige tentoonstelling was de moeite waard. Het is een klein museum met 3 zalen. Deze keer vond ik de expositie niet de moeite waard, maar
Het Speelgoedmuseum – vandaag sla ik deze over, maar hier worden allemaal poppenhuizen laten zien, en voor kinderen is het leuk, maar zeker de moeite waard als je een museumkaart hebt
Museum Geert Groote Huis – De reviews op google liegen er niet om. “Als je geen museumkaart hebt is het zonde van je geld”. Degene die me hielp zorgde er voor dat ik bijna niet weg durfde te gaan. Geert Groote was een belangrijke man in de geschiedenis van Deventer, hij was de oprichter van de Moderne Devotie, een interpretatie van de bijbel. Daar heb ik een film over gekeken van 15min en was best interessant, maar daarna had ik geen zin meer in de rest van het museum. Toen ik met mijn jas aan bij de deur stond zei de vrouw dat er beneden ook nog een zaaltje was met een tentoonstelling over de pandemie. Ik had bijna mijn jas weer uitgedaan, omdat ze zo streng keek. We zeiden tegelijk: “U heeft haast” “Ik heb mijn portie museum voor vandaag gehad, bedankt”

Schilderij van de Waag in Museum de Waag

Kustpad 2 – etappe 8 Heemskerk – Egmond aan Zee

Laura en ik zijn ooit begonnen aan het Kustpad. Voor blog-tijdperk. Nu bedenk ik me of ik alle etappes nog in blogvorm ga schrijven (ehh nee). We hebben al van Sluis naar Rockanje gelopen (Kustpad 1) en we moeten daar nog een stuk van. We hebben ook vanaf Hoek van Holland al Kustpad 2 gelopen. Vanmorgen zijn we weer verdergegaan waar we de vorige x zijn geëindigd. (Best logisch) Heemskerk was het eindpunt omdat we vorige x in de bloedhitte hebben gelopen en toen niet meer verder wilden. Vandaag was het een perfecte wandeldag . Laura en ik hebben al lang niet meer gewandeld en er is een hoop gebeurd in de tussentijd, dus we hebben eigenlijk weinig van de omgeving opgemerkt. Waar vorige keren nog wel eens om de 20m werd gezegd dat het zo mooi is, of dat het gras een bijzondere kleur groen was, hebben we nu voornamelijk gemijmerd over het leven en alle hobbels die we op dit moment nemen en ook de fijne afdalingen die we nemen van die hobbels 🙂

Pauzeplek met de Aziatische roodkopeend (volgens Laura)

Dit hebben we tot nu toe al van het Kustpad gelopen!

Kosovo dag 2

We vroegen onze host of ze Kosovaars is, maar dat bleek een ingewikkelde vraag en hadden we ons beter ingelezen, was de vraag wellicht onnodig geweest. In Kosovo is meer dan 90% Albanees en woonachtig in Kosovo. Er wordt hier dan ook Albanees sproken. Falimenderit komt dus ook hier nog van pas.

We hebben hier goddelijk geslapen: een groot bed en een dekbed. De laatste dagen hebben we alleen een laken en deken gehad, waarbij als je je omdraaide je met je blote vel tegen die deken aankwam, en het laken losmaakte aan de achterkant, en de ander van de deken en laken ontdeed. Hier dus een echt dekbed. Een grote, zodat Paul zich kan inrollen en ik ook en we elkaar niet lastigvallen. Ook kregen we zomaar een uur extra vannacht.

Gisteren werden we nog even opgeschrikt door een schorpioenen. Het bleek een zwarte Europese schorpioen te zijn, die niet meer doet dan een steek van een bij.

4cm groot, we hebben hem maar even buitengezet.

Vandaag moesten we even ons hoofd leeglopen, en we liepen vanaf ons kasteeltje de bergen in over paden waar Google maps nog nooit van gehoord heeft, laat staan een andere wandelapp die we op onze telefoon hebben. We lopen over modderige koeienpaadjes en kriskras door het bos. We zien een man op een ezel en hopen dat we de weg die wel op Google staat weer vinden. Anderhalf uur later zitten we lekker in het zonnetje op ons balkon te genieten van ons avontuur.

We komen nog een meneer tegen en we vragen wat hij doet. Wij begrijpen hem niet, en hij ons niet, maar we krijgen een appel van hem en hij lacht zeer vriendelijk. Of we nog meer willen. Nee dank je, faliminderet.

We genieten van een potje Wingspan op onze telefoon, tegen elkaar, en daarna van onze laatste middag van de vakantie. Dit hadden we wel nodig na alle drukte van deze week. Maar wat een fijne mensen hebben we ontmoet en wat is dit een mooie omgeving!

En kijk eens hoe ver ik mijn tenen kan spreiden!

Kosovo – Prevallë – Kaçanik

We beginnen de dag met een twee gangen ontbijt in Prizren. Eten is belangrijk. Broccolisoep en een plankje met kaas en broodjes een gebakken ei en wat groentjes.

We rijden (over een soon to be asfaltweg, maar nu vooral een hoop stenen, waar mensen ons nog met een noodvaart inhalen) naar Prevallë om daar nog een wandeling te maken. Op de kaart ziet het er mooi uit. In het echt is het een toeristenoord met de bijbehorende puinhoop. De hoeveelheid rotzooi die in de berm ligt, of eigenlijk overal ligt is enorm, echt storend (vind ik). We lopen een groot grasveld op, en het blijkt ‘s winters een skipiste te zijn.

We wandelen ongeveer een uurtje, tot een watervalletje en genieten van het uitzicht. Als we iets verder van de toeristen gaan is het prachtig (en als je niet op de grond kijkt) Klinkt allemaal een beetje negatief, maar het uitzicht daar verderop was echt schitterend, maar dat is te zien op de foto’s hieronder.

We rijden naar Kaçanik om naar onze laatste overnachtingsplek te gaan. Daar hebben de buren een feestje en Paul krijgt een bord vlees van de BBQ. Wij gaan zo in een dorpje verderop eten.

Kosovo – Prizren

Vanmorgen na het ontbijt vertrokken uit Tirana om naar Kosovo te rijden. Het is wel een uitdaging om de stad uit te komen, van de 175km die we moeten rijden doen we er het langst over om de Kanaalstraat (heel Tirana) uit te komen. We maken ons laatste geld op aan chocolade en tol. Bij de grens:

“Can I have a stamp?”

“Why?”

“Because I like it 😬”

Hij moet lachen. We zeggen “Faliminderet” en hij begint te glimmen. Iedereen begint te stralen als we dankjewel uitspreken in hun taal. In Albanië en Kosovo hetzelfde. Ik ben zojuist mijn 68e land binnengereden. En ik heb een stempel. Mijn dag kan niet meer stuk!

We parkeren voor het hostel, midden op een afslag, niemand toetert, niemand lijkt het vervelend te vinden. De eigenaar stapt bij ons in en we rijden naar zijn parkeerplaats. Ook hier is het assertief rijden, anders kom je er niet. We drinken een kopje thee en spelen een spelletje, ik ben moe van al het reizen, dus we doen het in een langzaam tempo vandaag. We lopen een rondje in Prizren en bij de eerste de beste souvenirsshop koop ik een magneetje, en ik krijg er ook gratis vier haarklipjes bij. Had ik al gezegd dat de mensen hier zo vriendelijk zijn?

Een beetje als Berat, maar dan kleiner en met meer moskeeën

Ze hebben hier een oude brug en huizen tegen de berg aan, en een kasteel. Zoals Lili zei (onze bestie in Berat) Berat, maar dan kleiner. De sfeer is hier wel veel beter vinden wij. Meer mensen op straat en meer gezelligheid. Het voelt warmer! Bij een andere shop koop ik een patch voor op mijn tas en wat kaartjes. Hij zegt: dat is dan 4,50 (ze gebruiken hier gewoon de euro, heel fijn) en hij geeft me te veel geld terug. “Oooh dank je wel” zegt hij, en ik krijg een vlaggetje van Kosovo als dank. Ik ben helemaal in mijn nopjes. En alle mensen op straat ook. Mensen laten ons makkelijker oversteken, en duimen gaan de lucht in!

We strijken even neer bij de moskee (een van de vele) en lezen even een boekje in de zon. Mensen zitten hier aan de Turkse thee op de verschillende terrasjes.

We lopen nog wat straatjes omhoog om van de zonsondergang te genieten. Als we genoeg gewandeld hebben, spreken we een bewaker aan bij een hotel en vraag ik in het Duits (want dat spreekt hij wel, en geen Engels) wat zijn favoriete restaurant is. We eten bij “Hani i Vjeter” en eten weer fantastisch voor onder de 20 euro…

Tirana (en Durrës)

Vandaag moesten we om 10uur uitchecken bij onze Airbnb. We kregen weer een verrukkelijk ontbijt en we zijn in de tuin op zoek gegaan naar schildpadden.

Wegens privacy staat het hoofd er niet op

Omdat we pas om 14uur mochten inchecken in Tirana zijn we via de kust Durrës gereden. Daar hebben we het Benidorm van Albanië gezien. We drinken heerlijke koffie, betalen voor Albanese begrippen veel te veel en lopen over de boulevard. Hoi en doei!

Onderweg komen we veel interessante borden tegen: Kujdes wat gevaar betekent (denken we, of gewoon kutjes! En Shitet en Shitje wat te huur betekent 🙂 Op een tweebaans rotonde staat iemand doodleuk fruit te verkopen. Ook is op diezelfde rotonde de vangrail een prima plek om je grill op te bevestigen en mais te roosteren!

In Tirana zijn we net op tijd voor de free walking tour. Deze is de moeite waard, niet teveel slechte grappen, niet zoveel jaartallen en veel persoonlijke anecdotes. Sinds 30 jaar is Albanië pas vrij van het communisme. Toen waren er nog maar 1000 auto’s. Nu zijn het er veel meer, en mensen zijn dus eigenlijk niet gewend om auto te rijden. (Dat hebben we gemerkt toen we Tirana binnenreden. Een soort Kanaalstraat alleen dan in een stad van 1 miljoen mensen!)

Het eten is hier zo goed! En zo veel lekkere groente! Thuis gaan we proberen of we er ook vaker een Balkanfeestje van kunnen maken! Mmm

Berat dag 2

Door omstandigheden van gisterenavond hebben we vandaag een slome start. We doen een wasje en hebben een heerlijk ontbijt bij onze Airbnb (https://abnb.me/e/fZam2l9trub) die echt een aanrader is. Onze host werkt op dit moment in Italië, en wij communiceren met zijn moeder door hem te appen. Er was geen wasmiddel, dus toen hebben we via hem gevraagd of we dat konden krijgen. Moeder kwam aan met zo’n waspod, en een glunderende lach.

Ik naai de patches van de landen waar we geweest zijn op mijn tas, en ook de oude die losgelaten hebben zet ik weer vast. Dit klusje staat op mijn 1000dagenlijst, want ik kan er thuis de rust niet voor vinden om het te doen.

Als de was is opgehangen vertrekken we richting het kasteel. We kopen nog wat vijgen bij een lokale opdringerige man. Paul betaalt met 500lek en hij heeft geen wisselgeld zegt hij, en stopt 5 kransen vijgen in een plastic zakje. Hoe krijgen we dat nou op. We vinden het wel grappig, maar we zijn eigenlijk opgelicht, haha.

Eigenlijk hadden we het idee om de twee toppen te beklimmen, maar dit was helemaal goed. Bovenaan gekomen zaten daar Maxim en Sophie, en zij hadden ook een rustige morgen gehad. We kunnen ze mooi een ringetje vijgen geven!

Als we later een Nederlands stel tegenkomen, geven we hen ook een ringetje vijgen. Zo hoeven we ze niet allemaal zelf op te eten! Ton en Els uit Eindhoven weten nog niet of ze willen blijven. Wij zeggen dat we vanavond ook weer bij Lili eten, en zij willen weten waar het is. Het oude centrum wordt verbouwd, en de borden zijn hilarisch.

We lopen weer naar beneden en lummelen nog wat tot etenstijd bij onze Airbnb tot het weer tijd is om te gaan eten bij Lili. Hetzelfde ritueel laat hij zien. Tafelkleed, Hallo Astrid en Paul, hallo, ladies first, sorry Paul! Raki as dessert? We eten weer overheerlijk. Aubergine, tomaat met rijst en fergessi ofzo. Mmm iets met ricotta en tomatensap en mmmmmmmm