Astrid Joanna

Etappe 10 – Meerle – Hoogstraten – wandelen naar Griekenland

Na een heerlijk ontbijt (helaas niet echt pasig) vertrokken we richting Hoogstraten. Na etappe 9 van 24km (en nog twee naar het station in Utrecht) was mijn heup niet helemaal eens met nog een dag wandelen. Met een beetje hulp van een roze snoepje en wat zonnestralen ging het eigenlijk best goed!

Ik had via knooppunten op de website van België Wandelknooppunt.be een mooie kaart gemaakt over zoveel mogelijk onverharde wegen. Het was mooi bosrijk, maar ook wel wat drassig hier en daar. Niet zo erg als etappe 9. De knooppunten hier zijn trouwens veel zichtbaarder dan in Nederland, dat is fijn.

Houten balkjes over de drassige stukjes hielpen wel!

Er was weer een geitje met een scheef bekkie!

17 km later kwamen we in Hoogstraten en en toen begon het te zeiken van de regen. We hebben een simpele maaltijd gegeten in een lokale bistro. Hoogstraten is een nogal villa-rijk gebeuren, dus een café waar we met onze moddervoeten naar binnen mochten was wat lastig te vinden. De donsjackies, de beige broeken en kekke schoentjes vliegen hier om de oren (onder de paraplu)

Etappe 9 Gilze-Rijen – Meerle – wandelen naar Griekenland

We hebben een meerjarenplan. We wandelen naar Griekenland. We zijn in augustus 2023 begonnen en zijn dit paasweekend bezig met Etappe 9-10-11. Gisteren vertrokken we op een druilerige dag vanuit Gilze Rijen station richting de grens van België.

Op de planning staat 23km. We bedenken dat het waarschijnlijk 25 gaat worden. We zorgen voor elke 5km of 1uur dat we wat eten of drinken. In Bavel komen we een restaurantje tegen, dit is pas op 10km. Ons streven is eigenlijk pas iets te nuttigen als we over de helft zijn. Dat zijn we nog lang niet. Na ongeveer 11km begint mijn heup pijn te doen. Beetje irritant aangezien we er nog 12 moeten!

We lopen gelukkig niet de hele tijd door de regen. Wel zijn de paden wat zompig. Bij een plek had ik een stok nodig om overeind te blijven!

Hier bij de grens loopt ook het oude smokkelaarspad tussen België en Nederland. Hier werd vroeger suiker, zout en boter gesmokkeld.

De laatste kilometer werden we vergezeld door een waterig zonnetje.

Bij de B&B aangekomen kregen we een drankje van de host. Een praatgrage Brabander die ons later naar een restaurant in de buurt bracht. Mooi meegenomen!

Mjeels Pierke: ik kon deze naam niet onthouden dus voor mij was het Meerlie de Peerlie! Het verhaal bij de bed & breakfast was een heel verhaal over een grote wormen.

Bak 20 taarten: Torta de Santiago 8/20

Deze taart moest voor de verandering wèl in de oven. Ik weet niet meer hoe ik hierop kwam, maar hij is werkelijkwaar goddelijk! Hier heb ik het recept van overgenomen: culy.nl

INGREDIËNTEN

5 eieren
250gr kristalsuiker
rasp van een gewassen bio-citroen
25ml limoncello
250gr amandelmeel
1tl kaneel
poedersuiker 50gr om te bestrooien
taartvorm van 20(!) cm

Verwarm de oven voor op 180 °C. Doe de eieren en de suiker in een kom en klop 2 minuten tot een licht mengsel.

Doe de citroenrasp en de limoncello bij de eieren. Voeg het amandelmeel en de kaneel erbij en meng alles met een spatel tot een glad beslag

Leg wat bakpapier onderop de taartvorm en vet de randen in. Stort het beslag in de vorm. Bak de taart 30 min in het midden van de oven. Na 30 min even een alu-folie erop, zodat hij niet verbrand, daarna nog 10 minuten bakken. Het is een cake, dus prik met een satéprikker om te controleren of hij goed droog is. Als er niets meer aan de prikker plakt is de taart goed.

De taart moet dan 15 minuten afkoelen op een rooster. Zorg dat de randen goed los zijn van de taart voordat je de ring verwijdert. Bestrooi de taart met poedersuiker. Het is leuk om er een vormpje van papier in te leggen voordat je de poedersuiker op strooit! Ik gebruikte een halve ster en een half hartje (voor mijn halve verjaardag) Het ziet er nu uit als een ananas.

Bak 20 taarten: Malteser slices 7/20

Het lijkt wel of ik alleen maar taarten bak de laatste tijd. Of nou ja, bakken. Daar komt het er bij de slices vaak niet van. Zeg nou zelf, een beetje smelten, roeren en in de koelkast zetten, is wel zo makkelijk. Ik heb weer een slice gehaald van Bakeplaysmile.com Komtie!

INGREDIËNTEN

75 g boter
1 blik gecondenseerde melk
375 gr donkere chocolade
150 g Mariabiscuitjes fijn gemalen
200 gr Maltesers (in het recept staat 400, maar
80gr chocopops

Doe bakpapier in een brownievorm van 20-30cm.
Smelt de gecondenseerde melk, de boter in een pannetje, voeg daarna de chocolade er aan toe. Als het goed is smelt het allemaal, anders nog eventjes boven het vuur houden (officieel moet dit au-bain-marie, of in de magnetron, maar ik had geen zin om dat uit te zoeken of op die manier te doen)
Roer alles door elkaar en stort het in de brownievorm.
Druk de Maltesers in het deeg.

Bak 20 taarten: Engelse-drop-slices 6/20

Deze slice kwam ik tegen toen ik op zoek ging naar een slices nadat ik in Nieuw Zeeland was geweest. Deze zag er zo feestelijk uit!

INGREDIËNTEN

125 g boter
half blik gecondenseerde melk
1 tl golden syrup / stroop / honing
250 g mariabiscuitjes fijn gemalen
40 g geraspte kokos
375 g Engelse drop, in blokjes
200 g melk chocolade
10 g kokosolie

Browniebakvorm van 18-32cm klaarleggen met bakpapier

Doe de boter, de gecondenseerde melk en de golden syrup samen in een kom en smelt het. Ik deed dit in een pannetje, maar het kan ook in de magnetron (50% 3-4 min). Voeg als het gesmolten is de gemalen biscuitjes, de kokos en de engelse drop toe. Roer goed door.

Druk de mix in het bakblik en zet voor 30 min weg om wat steviger te worden. Ondertussen breek je de chocolade in blokjes, en voeg je de kokosolie toe, smelt au-bain-marie. Stort de chocolade over de mix. Laat 3 uur in de koelkast opstijven voor ze in stukjes te snijden.

Wel best wel zoet. Misschien ook prima om geen stroop erin te doen, en misschien 75 gram minder Engelse drop, maar wel in kleinere stukjes!

Etappe 7 en 8 – Heusden – Kaatsheuvel – Gilze Rijen: wandelen naar Griekenland

In alle vroegte reden we naar Heusden voor de 7e etappe naar Griekenland. Deze keer liepen we met z’n vieren. We hoopten op 15 kilometer, ook gezien de pubers meeliepen dit keer. Het doel is om van Utrecht naar Griekenland te lopen. De eerste routes waren over bestaande routes, maar de twee die we dit weekend liepen zijn samengeraapt door middel van de wandelknooppunten. Soms mooi, vaak met asfalt, maar over het algemeen zeer goed te doen!

We paaiden R&M met een lekker broodje, een setje kikkers en gezellige volwassenen. Opa en oma kwamen ons na een stuk heide tegemoet om een borrel te drinken in de Loonse en Drunense duinen. Ze kozen toen toch maar om mee te gaan met opa en oma, helemaal afgepeigerd. Ze houden over het algemeen van wandelen, maar aangezien ze niet echt getraind zijn waren ze er na 16km wel klaar mee.

Wij liepen nog 2,5km naar het huis van de ouders van Paul in Kaatsheuvel

De dag begon met heerlijk gekwetter van R&M en eindigde met vragen als, “hoe lang voordat we er zijn?” en “hoeveel kilometer is het in totaal?”. Verder geen gezeur gehoord! Wow!

Etappe 8 sloegen de kinderen even over. Kees bracht ons naar Gilze-Rijen en wij liepen terug naar Kaatsheuvel, in een rap tempo, omdat we graag een borrel wilden drinken met de rest van de familie.

In de dorpen die we onderweg tegenkwamen, zagen we de grootse voorbereidingen op carnaval, met serpentines en papier-maché.

prachtige uitzichten en niet alleen maar asfalt

Thema-eten: omgekeerd eten

Met Mirko en Olav hebben we een soort van eetclub. We proberen te koken in het land waar we het laatst op vakantie zijn geweest. Ze waren in Azerbeidzjan geweest, dus Paul en ik hadden hoge verwachtingen. Mirko vertelde al dat we niet dat hoefden te verwachten.

De tafel was mooi gedekt, wel een beetje raar.

Omgekeerd eten was in mijn studententijd vooral als je veel te veel gedronken had. Dit was anders. We begonnen met de thee, met snoepjes en uit speciale theekopjes meegenomen uit Azerbeidzjan (dat dan weer wel)

Toen kwam de tartetatain (uitgesproken als of je op een trompet blaast) van appel en peer? Het toetje.

Vervolgens een omgekeerde taart van pompoen, noten en heel veel kruiden (soms met wat takjes).

Om vervolgens de avond te besluiten met een aperitief en het ‘eet smakelijk!’

Traditie – Groundhog day

Op 2 februari wordt er in het dorpje Punxsutawney de bosmarmot tevoorschijn gehaald: Als de bosmarmot op Groundhog Day zijn eigen schaduw ziet, zal hij terugkeren naar zijn hol en zal de winter nog zes weken duren. Mocht hij zijn schaduw niet zien en niet terugkeren naar zijn hol, is het einde van de winter nabij.

Wij hebben als traditie sinds een paar jaar dat we de film op 2 februari kijken.

Kustpad 2 Callantsoog – Anna Paulowna

De tocht begint al op Utrecht centraal. We stappen bij een man in het viertje, die meer dan een half brood bij zich heeft. We vragen ons af of hij aan ontbijtservice doet. Dit bleek niet het geval te zijn. Hij eet het grootste gedeelte van de boterhammen op voordat we in Amsterdam aankomen. Alkmaar met de bus, buschauffeur blij, we zijn de enige in de bus.

We lopen een groot stuk dat we al gelopen hebben, bij de vorige etappe. Hier is net als vorig weekend weer helemaal niets van Koek en Zopie onderweg. We lopen door ’t Zand, we besluiten om niet te gaan plassen bij Kinderdagverblijf ’t Zandkasteel, maar dat gewoon ergens in het wild te doen.

We kletsen wel met wat schapen, we zien weidse uitzichten maar vooral is het een beetje saai. Gelukkig hebben we goed gezelschap.

We lopen Anna Paulowna (blanca) binnen en nemen een warme chocolademelk bij Cafetaria de Ben.

De volgende etappe is naar Hippolytushoef. We stellen ons voor dat dat een ontsteking is die bij hoefdieren alleen voorkomt. Zoals je op de foto hieronder ziet, is dit normaal gesproken bollenveld. Als we ergens in april deze etappe gaan lopen hebben we meer kans op een mooi fleurig veld. Nu was het wat kaal…

Gelukkigerwijspad: Amerongen – Rhenen

Afgelopen zondag liep ik samen met Esmay 13km van Amerongen naar Rhenen. Het lastige met een A-B route is dat je naar punt B moet rijden, dan weer terug naar A met de ene auto en dan lopen naar B, daar de auto weer pakken en dan weer terug rijden naar A, om daar met een dikke knuffel weer afscheid te nemen van elkaar.

Het idee van het gelukkigerwijspad is dat er momenten van bezinning zijn, momenten van rust en overdenkingen. Daar is het niet helemaal van gekomen. Esmay en ik kennen elkaar van de opleiding manuele therapie en zien elkaar zo ongeveer 1x per jaar. Daar moet dus veel worden bijgekletst. Wel over diepe onderwerpen zoals Jezus (want die leeft in Amerongen) maar ook relatie, diepgang en vriendschap. We zijn alleen niet zo heel veel momenten stil geweest.

De omgeving wat prachtig en we sloten af bij Moeke in Rhenen, waar het water zeer hoog stond en het pontje niet voer. Het pontje gaat blijkbaar alleen in de zomer. Ik hou van boten, dus ik denk dat ik de volgende etappe pas weer ga doen als het pontje ook gaat. Word vervolgd dus.